പാട്ടുകൊണ്ട്‌ മുറിഞ്ഞവർ:Rejishankar

• അതിജീവനം ഒന്നിലൊതുങ്ങുന്നതല്ല ദലിത ജീവിതങ്ങൾ എന്നതിന് അനേകം സാക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട്.അതിലൊന്ന് മാത്രമാണ് ജിതേഷിന്റെ പാട്ടുകൾക്ക് മേൽ മറ്റു ചിലർ അവകാശികൾ ആകുന്നത്.പ്രകൃതിയോടും ദുരമൂത്ത മനുഷ്യരോടും പ്രതിരോധിച്ചു ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കാൻ തുടിക്കുന്നവരെ വീണ്ടും ചവുട്ടി താഴ്ത്താൻ ഒരുങ്ങുന്ന സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്തുന്നവരെ ഇനിയും ചെറുകജാതിരിക്കരുത്.
• 
  
• വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് വെട്ടിയാർ പ്രേം നാഥിന്റെ രചനകൾ കാവാലം നാരായണപ്പണിക്കാർ കൈക്കലാക്കിയെന്നു ആരോപിച്ചിരുന്നു.'വടക്കത്തി പെണ്ണാളേ ' എന്ന ഗാനം കേൾക്കുമ്പോൾ ഒന്നുമറിയാതിരുന്നപ്പോഴും എന്തോ തോന്നിയത് ഓർമ്മ വരുന്നു.അതിനുള്ളിലെ ദളിത് അനുഭവം മറ്റൊരാൾക്ക് സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതെങ്ങനെയെന്നു ഞാൻ അതിശയിച്ചിട്ടുണ്ട്.സത്യൻ കോമല്ലൂരിന്റ് പാട്ട് ഇതുപോലെ വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അനേകം  വളർത്തച്ഛന്മാരെ തള്ളി കോമല്ലൂരിന്റ് അരികിലെത്തി.ഒരു ആൽബം നിർമ്മാതാക്കൾ വീട്ടിൽ ആരും ഇല്ലാത്ത സമയത്തു അവരുടെ എഗ്രിമെന്റിൽ ഒപ്പ് ഇടുവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഭാര്യ വരുകയും അവർ ഇടപെട്ടതുകൊണ്ടു ഒരു ദുരന്തം ഉണ്ടാവാകാതിരുന്നുവെന്നും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.എങ്കിലും സത്യന് നഷ്ടപ്പെട്ട വർഷങ്ങളുടെ നഷ്ടം ആര് പരിഹരിക്കും.?
• 
  

നാടൻ പാട്ടുകളുടെ ശക്തിയും സൗന്ദര്യവും അതിന്റെ വിപണിയിലെ മൂല്യവും അറിയാവുന്നവർ കാലമാത്രം കൈമുതലായ ദളിത് കലാകാരന്മാർക്ക് ഒരു ഉപകാരം ചെയ്യുന്നു എന്ന നിലയിലാണ്. സമീപിക്കാറുള്ളത്.പല നല്ല കലാകാരന്മാരും വണ്ടിക്കൂലിയും ഭക്ഷണവും കൊണ്ടു തൃപ്തയ്ക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്.

• 
  
• ജിതേഷിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നല്ല പ്രായത്തിൽ കവിയും ഗായകനും എന്ന നിലയിൽ പ്രശസ്തി ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നില മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നു. ജിതേഷിന് നീതി ലഭിക്കാൻ ശക്തമായ ഇടപെടലുകൾ ഉണ്ടാകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
  

മൃദുലയും സണ്ണിയും അറിയാത്ത ദലിത് ക്രൈസ്തവൻ :പ്രവീൺ മാത്യു

     മൃദുലാദേവി മുതലിങ്ങോട്ട് ദളിത് എന്നെഴുതിയാൽ പിന്നെ പിടിവിട്ട് വികാരം വരുന്ന ദളിത് ഉപാസകരെയാരെയും കോട്ടയത്തെ ശവദാഹം നടത്താതെ ഒരു മനുഷ്യനെ അപമാനിച്ച കേസിൽ കണ്ടില്ല.

 സി.എം.എസ് കോളേജ് മാലിയിൽ കഴിയുന്ന ജോര്ജ്ജ് അച്ചായനാരായിരുന്നു എന്നറിയാൻ സണ്ണി.എം കപിക്കാടു മുതലിങ്ങോട്ട് മൃദുലാദേവി, ധന്യാ രാമന്‍ വരെയുള്ള ദളിത് ആക്ടിവിസ്റ്റുകൾക്ക് ഒരു ഫോൺ കോൾ പോലും വേണ്ട. കാരണം. കേരളത്തിലെ ദളിത് ക്രിസ്ത്യാനിത്വത്തിന്റെ തറവാട്ടു ഭൂമിയാണത്. അവിടുത്തെ പ്രധാന മനുഷ്യലൊരാളായിരുന്നു ജോർജ്ജ് അച്ചായൻ.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൃതദേഹത്തിനാണ് ജന്മനാൽ കൊള്ളാത്ത ആളായ റ്റി.എൻ ഹരികുമാർ എന്ന സംഘി വിലപറഞ്ഞത്.

എന്നിട്ടൊരു ദളിത് ആക്റ്റിവിസ്റ്റും ഉണർന്നില്ല.

ഉണർന്നേനേ, എതിർത്തത് സി.ഐ.റ്റി.യു ബ്രാഞ്ച് സെക്രട്ടറിയുടെ ഭാര്യയുടെ സ്വന്തം വീടിന്റെ അയലത്ത് മീൻ വില്‌ക്കുന്ന ആളായിരുന്നെങ്കിൽ. 

ദളിത് ഉദ്ധാരണം ക്ലാസ്സ് ലെവൽ

‍‍‍‍‍

എന്നാ, നുമ്മക്ക് 

കയ്തൊല പായ വിരിച്ചു നോക്കിയാലോ

മഹാത്മയും ദേശീയ ചരിത്രവും :വിനിൽ പോൾ

മഹാത്മാ, ദേശീയ ചരിത്രം തുടങ്ങിയ പദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അവ  വളരെ വേഗത്തിൽ തന്നെ ദേശീയവാദത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഇടത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് സാമൂഹിക ശാസ്ത്രം നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. 'വിശ്വാസവും വിമോചനവും: കൈപ്പറ്റ ഹാബെൽ (2015),' എന്ന പുസ്‌തകത്തിൽ സനൽ മാഷ് മഹാത്മാ പ്രയോഗത്തിനെ വിമർശനപരമായി സമീപിക്കുന്നുണ്ട്. ആദ്യമായി ക്രിസ്തു മതം സ്വീകരിച്ച ദളിതൻ എന്ന നിലയിൽ കൈപ്പറ്റയിലെ ഹാബെലിനെ മഹാത്മാ ഹാബെൽ എന്നാണ് സഭയായി അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. "മഹാത്മാ ഹാബെൽ എന്ന പ്രയോഗം അദ്ദേഹം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ശകലത്തിന്റെ (fragments)  ഇടത്തിനെ നിരസിക്കുന്നതിലേയ്ക്കാണ് ചെന്നെത്തുന്നത് എന്നാണ് സനൽ മാഷ് നിരീക്ഷിക്കുന്നത്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ സാമൂഹിക ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗ്യാനേന്ദ്ര പാണ്ഡ്യയുടെ Defence Of The Fragment Writing About Hindu- Muslim Riots in India Today എന്ന ലേഖനത്തിലെ വാദങ്ങളുടെ പിൻബലത്തിൽ സനൽ മാഷ് ഇത് കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കി തരുന്നു ( ഈ ലേഖനം മലയാളത്തിൽ സൂസി താരു, എസ്. സഞ്ജീവ് എന്നിവർ എഡിറ്റ് ചെയ്ത കീഴാള പഠനങ്ങൾ(DC Books) എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ലഭ്യമാണ്).' ശകല വീക്ഷണത്തിന്റെ ഒരു പ്രാധാന്യം എന്തെന്നാൽ അത് എളുപ്പത്തിൽ ഏകരൂപവത്കരിക്കാനുള്ള എല്ലാ ശ്രമങ്ങളെ ചെറുക്കുകയും, രാഷ്ട്രത്തിന്റെയും, ഭാവിയിലെ രാഷ്ട്രീയ സമുദായത്തിന്റയും കൂടുതൽ അർത്ഥപൂർണ്ണമായ  നിർവചനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യും എന്നതാണ്. ഈ അർത്ഥത്തിൽ മഹാത്മാ എന്ന പ്രയോഗം ദേശരാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക ആഖ്യാനങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് വഴിയായി പാണ്ഡ്യ ചൂണ്ടി കാണിച്ചപോലെ ജാതി അടിമത്തം നൽകിയ വേദനകളും അനുഭവങ്ങളും 

തമസ്ക്കരിക്കപ്പെടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അതേപോലെ തന്നെ കേരളത്തിലെ ദളിത് സമൂഹങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിലേക്കുള്ള പ്രയാണത്തിന്റെ ചരിത്രവും, സമൂഹം എന്ന നിലയിലുള്ള അവരുടെ അനുഭവങ്ങളുടെ ചരിത്രം എഴുതുമ്പോൾ ജാതി സമൂഹത്തിന്റെ ഹിംസാത്മകയെ മൂടി വെയ്ക്കുന്നതിനുള്ള സാഹചര്യവും ഈ മാഹാത്മ പ്രയോഗം സൃഷ്ടിക്കുന്നു (പേജുകൾ 69-70). അതേപോലെ കീഴാള പഠനക്കാർ ഉയർത്തിയ ഒന്നാമത്തെ ചോദ്യം തന്നെ ആരുടെ ദേശീയത എന്നതായിരുന്നു. കേരളത്തിലേയ്ക്ക് വന്നാൽ 1980-90 കളിൽ ചെന്താരശ്ശേരി നടത്തിയ സ്രോതസ്കളിലും, ക്രമേണ വന്നുപെട്ട  മഹത്മാ പ്രയോഗത്തിലും തന്നെയാണ് പിൽക്കാലത്തെ ദളിത് ചരിത്ര രചനകൾ കൂടുതലും ചേർക്കപ്പട്ടത് എന്ന് തോന്നുന്നു. ബ്രിഹത് ആഖ്യാനങ്ങളിലേയ്ക്കുള്ള കൂട്ടി ചേർക്കൽ അല്ല ദളിത് ചരിത്രം. എന്നാൽ ചരിത്ര രചനയിലെ ഈ കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ പ്രക്രിയ പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന രാഷ്ട്രീയ തർക്കങ്ങളിൽ ദളിതർക്ക് ഇടം നേടിയെടുക്കുന്നതിനു ഉപകരിക്കുമെങ്കിലും അവയ്ക്ക് ആയുസ്സ് വളരെ കുറവായിരിക്കും എന്നു തോന്നുന്നു.ഉദാഹരണമായി ശബരിമല വിഷയം പറയാൻ സാധിക്കും.

മിഷനറി നൽകിയ ദലിത് സ്വത്വം : രാധാകൃഷ്ണൻ

ആര്‍ഷഭാരത സാനാധന ഹിന്ദു സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ സുവര്‍ണ്ണ കാലഘട്ടമായിരുന്നു 1800 കള്‍ക്കു മുന്‍പ്. വേദങ്ങളും സ്മൃതികളും വിഭാവനംചെയ്യുന്ന ജീവിതചര്യ പ്രയോഗികമായി നടപ്പാക്കിയിരുന്ന കാലങ്ങള്‍.

ആര്‍ഷഭാരത ജീവിതക്രമത്തിന്റെ ഭരണഘടനയായിരുന്നു മനുസ്മൃതി. പൊതുജനപരിപാലനം നീതിനിര്‍വ്വഹണം തുടങ്ങി മനുഷ്യജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും മനുസ്മൃതി അടിസ്ഥാനമായി നിര്‍മ്മച്ചെടുത്ത നിയമങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു നടത്തിയിരുന്നത്. 

ഹൈന്തവ പ്രാമാണിക ഗ്രന്ഥങ്ങളായ  വേദങ്ങളിലും ഭഗവത്ഗീതയിലും പറയുന്ന വര്‍ണ്ണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു സാമൂ ഹിക ജീവിതം. 

നീതി നിര്‍വ്വഹണവും ശിഷയുമെല്ലാം വര്‍ണ്ണത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയായിരുന്നു. 

ഹിന്തുപ്രമാണം അനുസരിച്ച് മുനുഷ്യരേ അഞ്ചായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നതായി കാണാം . അതില്‍ ഹിന്തുക്കളേ  ജാതിയും തൊഴിലും അനുസരിച്ചു നാലായി വിഭാഗിച്ചിരിക്കുന്നു. 

ബ്രാഹ്മണന്‍ ഷത്രിയന്‍ വൈശ്യന്‍ ശൂ ദ്രന്‍  എന്നിങ്ങനെ നാലു വിഭാഗവും, ഈ വര്‍ണ്ണത്തിനു പുറത്തുള്ളവരേ ഹിന്തുക്കള്‍  നീചജാതിയായും ചണ്ഢാളനായും അവര്‍ണ്ണനായും കരുതിയിരുന്നു.   

വര്‍ണ്ണങ്ങളേകുറിച്ചു ഏറ്റവും പഴക്കമാര്‍ന്ന പരാമര്‍ശം ലഭിക്കുന്നത്  ഋഗ്വേദത്തിലെ പുരുഷസൂ ക്തത്തില്‍ നിന്നാണ്(10-90) 

"ബ്രാഹ്മണോസ്യ സുഖമാസീദ് , ബാഹു  രാജന്യ: കൃതാ;,   ഉൗരു തദസ്യ   യദ്വൈശ്യ:,   പദ്ഭ്യം ശൂ ദ്രോ അജായത " 

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുഖത്തുനിന്നു ബ്രാഹ്മണനും കൈകളില്‍നിന്നു ഷത്രിയനും  തുടകളില്‍നിന്നു  വൈശ്യനും പാദങ്ങളില്‍നിന്നു ശൂ ദ്രനും  ഉണ്ടായി എന്നു ഋഗ്വേദം  പറയുന്നു.

ഭഗവത്ഗീതയിലും നാലുവര്‍ണ്ണങ്ങളേ കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകങ്ങള്‍ കാണാം.

"ചാതുര്‍വര്‍ണ്ണ്യം മായസൃഷ്ടം ഗുണകര്‍മ്മ വിഭാഗശ്ശ:   

തസ്യ കര്‍ത്താരമപി  മാം വിദ്ധ്യാകര്‍ താരമവ്യയം"  

ഗുണങ്ങളുടേയും കര്‍മ്മങ്ങളുയും അടിസ്ഥാനമാക്കി  ഞാന്‍(ഭഗവാന്‍)   ചാതുര്‍വര്‍ണ്ണ്യം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു.എന്നെതന്നെ അതിന്റേയും ചാതുര്‍വര്‍ണ്ണ്യത്തിന്റേയും സൃഷ്ടാവായി അറിയുക. 

ഭഗവാന്‍ ഭഗവത്ഗീതയിലൂ ടെ വീണ്ടു പറയുന്നു  ഈ നാലു വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍ പെടുന്നവരുടെ  കര്‍മ്മങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെആണ് എന്നത്.

"ബ്രാഹ്മണഷത്രിയ  വൈിശാംശൂ ദ്രാണാം

 ച പരന്തപ കര്‍മ്മാംണിം 

 പ്രവിഭക്താനി സ്വഭാവപ്രഭ വൈര്ഗുണൈ: 

ബ്രാഹ്മണന്‍ ഷത്രിയന്‍ വൈശ്യന്‍ ശൂ ദ്രന്‍ എന്നിവരുടെ കര്‍മ്മങ്ങളേ സ്വഭാവ ജന്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വിഭാഗിച്ചിരിക്കുന്നു     

"ശമോ ദപസ്തപ: ശൗചം ക്ഷാന്തിരാര്ജവമേവ  ച   ജഞാനം  വിജ്ഞാനമാസ്തിക്യം  

ബ്രഹ്മകര്‍മ്മ സ്വഭാവജം" 

"ശൗര്യംതേജോ ധ്റതിര്‍ദാക്ഷ്യം യുദ്ധേ ചാപ്യപാലായനം ദാനമീശ്വരഭാവശ്ച   ക്ഷാത്രം കര്‍മ്മ സ്വഭാവജം

"കൃഷിഗരഷ്യവാണിജ്യം  വൈശ്യകര്‍മ്മ സ്വഭാവജം.

പരിചര്യാത്മകം കര്‍മ്മ ശൂദ്രസ്യാപി സ്വഭാവജം"      

മനസംയമനം ഇന്ദ്രിയസംയമനം തപസ് ശൗചം ഷമ കാപട്യമില്ലായ്മ  ലൗകീകവും ആദ്ധ്യത്മീകവുമായ അറിവ് ഈശ്വരവിശ്വാസം എന്നിവയാണ് ബ്രാഹ്മണന്റെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍.

ശൂരത്വം തേജസ് ധൈര്യം  സാമര്‍ത്ഥ്യം യുദ്ധം ദാനം പ്രഭുത്വം എന്നിവയാകുന്നു ക്ഷത്രിയ കര്‍മ്മങ്ങള്‍.  

കൃഷി പശുവിനേവളര്‍ത്തല്‍ കച്ചവടം എന്നിവ വൈശ്യന്റെ കര്‍മ്മങ്ങളും . ദാസ്യപ്പണി ശൂ ദ്രന്റെ കര്‍മ്മവുമായാണ് ഭഗവത്ഗീത വിഭാവനം ചെയ്യുന്നത്. 

ഈ നാലുവര്‍ണ്ണത്തിലും പെടാത്തവരേ അവര്‍ണ്ണനെന്നും നീചജാതിയെന്നും വിളിച്ചിരുന്നു എന്നു മാത്രമല്ല അവര്‍ക്കു മാനുഷീകമായ ഒരു പരിഗണനയും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.      

ആര്‍ഷഭാരത സനാധന ധര്‍മ്മത്തിന്റെ ഭരണഘടനയായ മനുസ്മൃതിയിലേക്ക് വരുമ്പോള്‍ ചാതുര്‍വര്‍ണ്ണ്യത്തില്‍ നാലാമനായ ശൂ ദ്രന്റെ അവസ്ഥ വളരേ പരിതാപകരമായിരുന്നു. ഭഗത്വ്ഗീതയനുസരിച്ച് ഭഗവാന്‍ ശൂ ദ്രന് നല്‍കിയകര്‍മ്മം ദാസ്യവേലആയിരുന്നു. 

മനുസ്മൃതിയിലേക്ക് വരുമ്പോള്‍  മനുസ്മൃതി അദ്ധ്യായം 7  സൂ ക്തം 417  പൂര്‍ണ്ണമനസ്സമാധാനത്തോടെ ഒരു ബ്രാഹ്മണനു ശൂ ദ്രന്റെ  വസ്തുവകകളും ധനവും കൈവശംവെക്കാവുന്നതാണ്. ശൂ ദ്രനു അവന്റേതായി ഒന്നും ഉണ്ടാവാന്‍ പാടില്ല. 

അദ്ധ്യായം 10 സൂ ക്തം 129 കഴിവുണ്ടെങ്കില്‍പോലും ശൂ ദ്രന്‍ ധനം സമ്പാദിക്കാന്‍ പാടില്ല. കാരണം ശൂ ദ്രന്റെ ധനം ബ്രാഹ്മണന്റെ മനസ്സിനേ മുറിപ്പെടുത്തും. 

അദ്ധ്യായം 8 സൂ ക്തം 272 ബ്രാഹ്മണനോടു ശൂ ദ്രന്‍ സംസാരിച്ചാല്‍  തിളച്ച എണ്ണ ശൂ ദ്രന്റെ വായിലേക്കും ചെവിയിലേക്കും ഒഴിക്കാന്‍ രാജാവ് കല്‍പിക്കേണം. 

അദ്ധ്യായം 10 സൂ ക്തം 52 

നായകളും കുരങ്ങുമായിരിക്കേണം ശൂ ദ്രന്റെ സമ്പത്ത്. വസ്ത്രം മൃതദേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രമായിരിക്കേണം . ഭക്ഷണം പൊട്ടിയപാത്രത്തില്‍ കഴിക്കേണം.....  

ഇത്തരത്തിലുള്ള നിയമസംഹിതയാണ് ആര്‍ഷഭാരതസനാധനഹൈന്തവനിയമമായി  മനു സ്മൃതികളിലൂ ടെ അവതരിക്കപ്പെട്ടത്.      ഇത്തരം ഒരു സമൂ ഹിക ജീവിതരീതിയേയാണ് നാം ഇന്നു  പുരാതനഭാരതസംസ്ക്കാരം എന്ന് കൊട്ടിഘോഷിക്കുന്നത്.

സത്യത്തില്‍  ചാതുര്‍വര്‍ണ്ണ്യത്തില്‍ നാലാംകിടക്കാരായ ശൂ ദ്രന്‍ അനുഭവിക്കേണ്ട കിരാതനിയമങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചത്  ചാതുര്‍വര്‍ണ്ണ്യത്തിനു പുറത്തുള്ള അവര്‍ണ്ണരായിരുന്നു.  

ശൂദ്രസ്ത്രീകള്‍ മുകളിലുള്ള മൂ ന്നു വര്‍ണ്ണങ്ങളിലുള്ള പുരുഷന്മാരുടെ ലൈംഗീകഉപകരണമായിരുന്നു എന്നതൊഴിച്ചാല്‍  ശൂ ദ്രന്‍ ന്റെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍മുഴുവന്‍ അവര്‍ണ്ണന്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നു.  

പാടത്തും പറമ്പിലും ഉൗഴിയംവേല . സവര്‍ണ്ണരുടെ ദൃഷ്ടിയില്‍പോലും പെട്ടുകൂ ടാന്‍ പാടില്ല. വഴിനടക്കാന്‍ പാടില്ല. സവര്‍ണ്ണരുടെ ആരാധനആലയങ്ങളുടേയോ വീടിന്റേയോ പരിസരത്തു ചെന്നുകൂ ടാ. പേരുകള്‍ വക്രിച്ചിടേണം. മാടുകളുടെ കൂ ടെ നിര്‍ത്തി നിലം ഉഴുതിരിച്ചിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രങ്ങള്‍ പറയുന്നു .  

ആര്‍ഷഭാരത ഹൈന്തവസംസ്ക്കാരത്തിന്റെ ജീവിതചര്യയില്‍ അവര്‍ണ്ണനു മൃഗത്തിനുള്ള പരിഗണനപോലും ലഭിച്ചില്ല. അടിമജീവിതത്തിനു അപ്പുറം സ്വതന്ത്രിയത്തേകുറിച്ചു ചിന്തിക്കുവാനുള്ള ശേഷിപോലും ആ വിഭാഗത്തിനുണ്ടായിരുന്നില്ല. അടിമകളേ കൊടുക്കലും വാങ്ങലും വില്‍ക്കലുമൊക്കെ  ഉണ്ടായിരുന്നു. സകലപ്രക്ഞയും നശിച്ചു അടിമജീവിതം നയിച്ചു തുടരുകയായിരുന്നു ഈ അടിമമനുഷ്യര്‍. 

ഭാരതത്തിലേ ഇത്തരം സമൂ ഹീകസാഹചര്യങ്ങളിലേക്കാണ്  ക്രിസ്തുമതപ്രചരണത്തിനുവേണ്ടി ക്രിസ്തീയമിഷണറിമാര്‍ ഇന്ത്യയില്‍ എത്തുന്നത്. ക്രിസ്തുമതം പ്രചരിപ്പിക്കുക ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് ആളേകൂ ട്ടുക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ലക്ഷ്യം.

1785 കളില്‍ ബ്രിട്ടനിലും അമേരിക്കയിലും  പ്രൊട്ടസ് ന്റന്റ് ക്രൈസ്ഥവരുടെ(quakers,anglican) നേതൃത്വത്തില്‍ അടിമവിമോചന സമരങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന കാലഘട്ടമായിരുന്നു.

മതം പ്രചരിപ്പിക്കാന്‍ വന്ന മിഷണറിമാര്‍ ഭാരതത്തിലേ സമൂ ഹീക അന്തരീഷംകണ്ടു അമ്പരുന്നു.താടിയുംമുടിയും വളര്‍ന്നു  വൃത്തിയും വെടിപ്പുമില്ലാതെ കുഴിഞ്ഞകണ്ണും ഉന്തിയ എല്ലുമായുള്ള കുറേ അടിമമനുഷ്യര്‍. അവരേകൊണ്ടു പണിഎടുപ്പിച്ചു  സുഖമായി ജീവിക്കുന്ന സവര്‍ണ്ണര്‍. 

സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിക്കാന്‍ വന്നവര്‍ നവോഥാനം നടത്തുന്ന കാഴ്ചയാണ് പിന്നീട്കാണുന്നത് . സുവിശേഷം പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല.സോപ്പ് സൂ പ്പ് സാല്‍വേഷന്‍ എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിലേക്ക് മിഷണറിമാര്‍ എത്തി. സോപ്പ് - ശുചിത്വം , സൂ പ്പ്- ഭക്ഷണം, സാല്‍വേഷന്‍ - രക്ഷ. 

സത്വ ബോധമില്ലാതിരുന്ന അടിമകള്‍ക്കു ക്രിസ്ത്യന്‍മിഷണറിമാര്‍ സത്വബോധം നല്‍കി. വിദ്യഭ്യാസത്തിലൂ ടെ തങ്ങള്‍ അടിമകളായി കഴിയേണ്ടവരല്ല എന്ന ബോധം അവരുടെ ഉള്ളില്‍ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തു. ക്രിസ്ത്യന്‍മിഷണറിമാരില്‍ നിന്നു തുടങ്ങുന്നു ഭാരതത്തിലേ അടിമജനതയുടെ മോചനം 1800 കളുടെ ആരംഭത്തില്‍.

ദലിത് ക്രിസ്ത്യൻ പുറത്തായ ദലിതകം

( Reji Shankar Bodhi യുടെ'ദലിത് ക്രൈസ്തവർ ദലിതകത്തിൽ അഭിവാദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല 'എന്ന വാദത്തിനുള്ള മുരളിയുടെ മറുപടിയും അതിനുള്ള ജോയി തുരുത്തേലിൻറെ മറുപടിയും)

⛔ ഈ നിരീക്ഷണം ചരിത്രവിരുദ്ധം -1 ⛔

C.S.മുരളീശങ്കർ

അകാലത്തിൽ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും "പടിയിറങ്ങി" പോയ 

പ്രിയപ്പെട്ട ദലിത് കവി

സണ്ണി കപിക്കാട് "ഞാൻ അപരൻ" എന്ന പേരിൽ പച്ചക്കുതിര'മാസികയിൽ 2012 ജൂൺ ലക്കത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തിൽ( "സഭകളുടെയും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെയും

ഇതര ദലിത് സംഘടനകളുടെയും

പ്രവർത്തനഫലമായി

ദലിത് ക്രൈസ്തവരുടെ

സാമൂഹ്യവും  സർഗാത്മകവുമായ വഴികൾ

അടഞ്ഞുപോകുന്നത്

ശക്തമായി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന"വിലയിരുത്തലാണ് ആ ലേഖനത്തിന്റെ കാതൽ )

നിന്നാണ്  റെജി ശങ്കർ ബോധി ആരംഭിക്കുന്നത്.

"സ്വയം കല്പിക്കുന്ന അപരത്വം" എന്നപേരിൽ പ്രമുഖ ദളിത് സൈദ്ധാന്തികനായ

കെ എം സലിം കുമാർ അപ്പോൾ തന്നെ ആലേഖനം ഉന്നയിച്ച പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് വിശദമായ മറുപടി പറഞ്ഞതാണ്.

"ദലിത് ജനാധിപത്യ ചിന്ത" എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ആ ലേഖനം ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ( കൂടുതൽ വിശദാംശങ്ങൾക്കു

വേണ്ടി  അത് കാണുക)

കേരളത്തിലെ ദലിത് സൈദ്ധാന്തിക മണ്ഡലം

വളരെ പ്രായോഗികമായി പരിഹരിച്ച ഒരു പ്രശ്നം വീണ്ടും ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു വരാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിലെ താൽപര്യം എന്താണ് ?

 ⛔ ഈ നിരീക്ഷണം ചരിത്രവിരുദ്ധം-2 ⛔

 1970-കളിൽ രൂപപ്പെട്ട സീഡിയൻ സർവീസ് സൊസൈറ്റി മുതൽ, എൺപതുകളിൽ രൂപപ്പെട്ട

ഇന്ത്യൻ ദലിത് ഫെഡറേഷൻ

അധസ്ഥിത നവോത്ഥാന മുന്നണി,

തൊണ്ണൂറുകളിൽ രൂപപ്പെട്ട

ദലിത് ഐക്യസമിതി,

പുതിയ നൂറ്റാണ്ടിൽ രൂപപ്പെട്ട

കേരള ദലിത് മഹാസഭ വരെയുള്ള  " ദലിത് സംഘടനകൾ" എല്ലാം തന്നെ

ഒരു മതത്തിലും വിശ്വസിക്കാത്തവരുടെയും, ഹിന്ദുമതത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെയും, ക്രിസ്തു മതത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെയും

( അന്ന് ബുദ്ധ മത വിശ്വാസം പ്രകടമോ പ്രബലമോ ആയിരുന്നില്ല. [ഇതിന്  ഒറ്റപ്പെട്ട ചില വ്യക്തികൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നർത്ഥമില്ല] ഇസ്ലാം മതം സ്വീകരിച്ച കേരളത്തിലെ ദലിതുകൾ ഇതുവരെ സ്വയം പ്രതിനിധാനവുമായി ഇതുവരെ  രംഗത്തും വന്നിട്ടില്ല! ) സാഹോദര്യ സംഘടനകൾ തന്നെയായിരുന്നു.

ഈ സംഘടനകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു

ജീവിച്ചു മരിച്ചവരും

ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരും

അതിനു സാക്ഷ്യം പറയും !

( രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ആ ചരിത്ര

രേഖകളെ മുൻനിർത്തി എത്രവേണമെങ്കിലും വിപുലമായി എഴുതാൻ കഴിയും. ഇവിടെ ചില സൂചനകൾ നൽകുക മാത്രമാണ് എന്റെ ലക്ഷ്യം)

പാമ്പാടി ജോൺ ജോസഫിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, പോൾ ചിറക്കരോടും, അഡ്വ:

പി ഒ ജോണും

എം ഡി തോമസുമായി നിലയുറപ്പിച്ചവർ   ( ദലിത് ക്രൈസ്തവ സംവരണത്തെ പറ്റി മലയാളത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല പ്രബന്ധം രചിച്ചത് എം ഡി തോമസണെന്നാണ് എന്റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായം) 

ഒക്കെ കേരളത്തിലെ ദലിത് മുന്നേറ്റ ചരിത്രത്തിലെ  നായകരാണ്.(ഒരു സമഗ്ര ചരിത്രമെഴുത്ത് അല്ലാത്തതുകൊണ്ട് മുഴുവൻ പേരുകളും ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല )

പ്രൊഫസർ ടി എം യേശുദാസിനെ പോലെയുള്ള

വേറിട്ട വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചവർ എഴുതിയ പുസ്തകങ്ങൾ  കേരളത്തിലെ ദലിതകത്തിന് മാറ്റി നിർത്താൻ കഴിയുമോ.?

( പ്രധാനമായും കേരളത്തിലെ  ദലിത് പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ തുടക്കകാലത്ത് വന്ന

"ദളിത് പഠനങ്ങൾക്കൊരാമുഖം" എന്ന പുസ്തകത്തെ. അത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മാസികയുടെ സബ് എഡിറ്റർകൂടി ആയിരുന്നു ഈ ലേഖകൻ. പ്രൂഫ് റീഡർ കൂടിയായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഇന്നും ആ പ്രബന്ധം ഓർമ്മയിൽ നിന്നും എടുത്തെഴുതാൻ കഴിയും എനിക്ക് ! അക്കാലത്തെ എന്റെ പ്രസംഗങ്ങളുടെ ഒരു സ്ക്രിപ്റ്റ് അതായിരുന്നു.)

കേരളത്തിലെ ദലിത് സംഘടനാ പ്രവർത്തന രംഗത്തും, സൈദ്ധാന്തിക രംഗത്തും ശ്രദ്ധേയമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്തിയ "ദളിത് ക്രിസ്ത്യാനികളെ" ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ട് കേരളത്തിലെ ദലിതരുടെ രാഷ്ട്രീയ-സാംസ്കാരിക ധൈഷണിക മണ്ഡലത്തെ പറ്റി  ആർക്കെങ്കിലും  എന്തെങ്കിലും 

എഴുതുവാനോ പറയുവാനോ കഴിയും എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.

വെറും "കെപിഎംഎസ് ബോധ"ത്തിൽ നിൽക്കുന്ന

ചിലരുടെ ഫേസ്ബുക്ക് "സാഹിത്യവാരഫലം"  കൊണ്ടു മായ്ച്ചുകളയാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല  ഇതെന്നുളള കാര്യം

എഴുതാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഓർക്കണം നിങ്ങൾ. അനവസരത്തിലും അകാലികമായും ഇക്കൂട്ടർ

നടത്തുന്ന പ്രസ്താവനകളും പ്രസംഗങ്ങളും ആയിരിക്കാം

ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ കയർ എടുക്കാൻ കാരണം എന്നു കരുതുന്നു.

⛔ ഈ നിരീക്ഷണം ചരിത്ര വിരുദ്ധം-3⛔

"ദലിത് രാഷ്ട്രീയവും സാംസ്കാരിക രംഗവും ദലിത് ക്രിസ്ത്യാനിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നില്ല."എന്ന പ്രസ്താവനയും അതുപോലെതന്നെ അവാസ്തവികമാണ്.

ദലിത്  സംഘടനാ പ്രവർത്തന രംഗത്തും സൈദ്ധാന്തിക രംഗത്തും ഒരുപോലെ ശ്രദ്ധേയരായ

കെ കെ കൊച്ചിന്റെ "കലാപവും സംസ്കാരവും" മുതൽ "ദലിത് നേർക്കാഴ്ചകൾ" വരെയുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ, കെ എം സലിംകുമാറിന്റെ "ദലിത് പ്രത്യയശാസ്ത്രവും

സമുദായവൽക്കരണവും" മുതൽ "ദലിത് ജനാധിപത്യ ചിന്ത" വരെയുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ

നിങ്ങൾ എഴുതിയ "ദലിത് ക്രിസ്ത്യാനിയെ" പല തലങ്ങളിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന പുസ്തകങ്ങളാണ്.

മാത്രമല്ല പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട

"ദലിത് ഐക്യ സമിതി"യുടെ മാനിഫെസ്റ്റോയും, കേരള ദലിത് മഹാസഭയുടെ "പരിപാടി"യും

കൃത്യമായും വ്യക്തമായും

"ദലിത് ക്രിസ്ത്യൻ പ്രശ്ന"ത്തെ

അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന

സംഘടനാപരമായ രേഖകളാണ്.

ഇതൊക്കെ ആർക്കും ലഭ്യമാണെന്നിരിക്കെ

"സ്റ്റീഫൻ വട്ടപ്പാറ മോഡൽ" എഴുത്തുകളിൽ നിന്നും

റെജി ശങ്കർ  ബോധി പിൻമാറുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കുന്നു.

*********************************

ജോയ്‌ തുരുത്തേലിൻറെ  മറുപടി

*********************************

സി.എസ്. പറയും വിധം വ്യത്യസ്ഥതകളെ ഉൾകൊണ്ട  ദളിത്  സംഘടന രീതി കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ലന്നത് മാത്രമല്ല    മതേതരമായ ഒരു ദളിത് ജ്ഞാന മണ്ഡലം പോലും സാധ്യമായില്ലന്നതല്ലെ വസ്തുത.  കുറയേറെ മുൻകാല ദളിത് സംഘടനകളെയൊ ചില ശ്രദ്ദേയരായ പേര് കാരേയൊ  ഉദ്ദരിച്ചത്കൊണ്ട്  ഈ വസ്തുതയെ  നിഷേധിക്കാൻ കഴിയുമോ?.ദളിത് ഹിന്ദുക്കൾ /ദളിത് ക്രൈസതവർ എന്ന പിളർപ്പിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന  ഒരു ദളിത് സമുദായമെന്ന സങ്കൽപ്പത്തെ ബോധപൂർവ്വം വികസിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സമുദായ  പ്രവർത്തനം പോലും  കേരളത്തിൽ നടന്നതായി കാണാൻ സാധ്യമല്ല. അത്തരത്തിൽ ദളിത് രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകൾ പോലും അതിന്റെ ബാലാരിഷ്ടതകൾ  മറികടക്കാനാകാതെ  കിതച്ച് നിൽക്കുന്നത്  താങ്കളും അനുഭവസ്ഥനല്ലേ? മുൻപ് ഒരു വികാരമായി മാത്രം ദളിത് ക്രൈസതവരും ദളിത് ഹിന്ദുക്കളുമായി ചേർന്ന് പ്രവർത്തിച്ച സംഘടനകൾ  എല്ലാം തന്നെ ദളിത് ക്രൈസതവരുടെ ഭരണഘടന അവകാശങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച വിഷയത്തിൽ നിഷ്ക്രിയമാകുകയൊ സ്വയം പിരിഞ്ഞ് പോകുന്ന സാഹചര്യമാണ് ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്. ദളിത് ഹിന്ദുക്കളായ ഓരോ ദളിത് നേതാക്കളും സാമൂഹിക നീതിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ  ഇരട്ടത്താപ്പ് മാത്രമെ പുലർത്തിയിട്ടുള്ളു. കെ.കെ. കൊച്ച്., കെ എം സലീം കുമാർ, ഗീതാനന്ദൻ ഇവർ ആരും ഈ കാര്യത്തിൽ വ്യത്യസ്ഥരായിരുന്നില്ല. താങ്കൾ പറയുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരും മറിച്ചൊരു എഴുത്തും നടത്തിയിട്ടില്ല. 1977 ലെ പട്ടിക ജാതി ഭൂമി വീണ്ടെടുക്കൽ  ഉത്തരവ് അതേപടി നടപ്പാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന സലീം കുമാർ  1950 ലെ പ്രസിഡണ്ടിന്റെ ഉത്തരവിനെ സംബന്ധിച്ച് വിയോജിപ്പ് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇന്ത്യയിലെ മത നൂനപക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ ജാതിയ വിവേചനം നിലനിൽക്കുന്നു എന്നും അത് Dc വർക്ക്Sc  സംവരണത്തിന് അർഹതയായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന രംഗനാഥ മിശ്രകമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ടിനെതിരായി നില ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ആൾ ആണ് ഗീതാനന്ദൻ. ഇനി ദളിത് സൈന്ധാന്ദികനും ചരിത്രകാരനുമായ കെ.കെ കൊച്ചിന്റെ ദളിത് ക്രൈസ്തവ സമീപനം കൂടി അറിയണ്ടതാണ്. "ദളിത് ക്രൈസ്തവർ ആകട്ടെ ഭിന്നമായ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും വെച്ചുപുലർത്തുന്നവരാണ് അതിനാധാരമായ മതമാകട്ടെ ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയതയിൽ  നിന്നുയർന്നുവന്നതല്ല. വൈദേശികമാണ്. ബുദ്ധ സിഖ് മതങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുമതത്തെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത് ദേശീയതയുടെ അഭാവമാണ്. അപ്രകാരം ഒരു മത വിശ്വാസമുള്ള ജനത പൂർണമായും ദേശീയ മതവിശ്വാസം ഉള്ളവരുമായി  സം യോജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത് ദളിതുകളുടെ  ദേശീയ അസ്തിത്വത്തിന്റെ ന്യൂനികരണം ആണ്. ഇത്അവരുടെ സാമുദായിക സ്വത്വത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തി ഹിന്ദു സമുദായത്തിലെ സംഘർഷത്തെ ലഘുകരിക്കുകയായിരിക്കും ചെയ്യുന്നത്." (കെ കെ കൊച്ച് ) ക്രൈസ്തവമത പരിവർത്തനം വഴി എത്രയൊ മുമ്പേ  ഹിന്ദു സ്റ്റേറ്റിന്റെ പ്രതികാരത്തിന് / പുറംതള്ളലിന് വിധേയമാകുന്നതാണ് ദളിത് ക്രൈസതവ അനുഭവം. ഇതിൽ നിന്ന് ഒട്ടും വ്യത്യസ്ഥമല്ല കേരളത്തിലെ ഹിന്ദു പൊതുബോധത്തിന് അടിമപെട്ട ദളിത് പക്ഷത്തു നിന്നും ഓരോ ദളിത് ക്രൈസതവർക്ക് ' നേരിട്ട അനുഭവങ്ങളും.

രാംകിങ്കർ ഓർമ്മ ദിനം.K.K. ബാബുമോൻ

ഇന്ന് രാംകിങ്കർ ബൈജ് ഓർമ്മ ദിനം.

വിഖ്യാത ഭാരതീയ ശില്പിയും, ചിത്രകാരനുമായ രാംകിങ്കർ ദിവംഗതനായിട്ട് 40 വർഷമാകുന്നു. 1980 ഓഗസ്റ്റ് രണ്ടിനാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്.

തിരുവനന്തപുരം ഫൈൻ ആർട്സ് കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് (1993-ൽ) ഓൾ ഇന്ത്യ ടൂർ പോയിരുന്നു. അപ്പോൾ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന വലിയ ആഗ്രഹങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു രാം കിങ്കറിൻ്റെ 'സന്താൾ ഫാമിലി' നേരിട്ട് കാണണമെന്ന്. പക്ഷെ, ഒറീസ്സയിലെ കൊണാർക്ക് അടക്കമുള്ള പല വിസ്മയങ്ങളും കണ്ട് ബംഗാളിലേയ്ക്ക് കടന്നപ്പോൾ പണികിട്ടി... എവിടെ നിന്നോ ഉരുളക്കിഴങ്ങും മുട്ടയും മീനും ചേർത്ത ഒരു പ്രത്യേക കറി കഴിച്ചു. അതോടെ വയറ് പണിമുടക്കി. താമസിയാതെ അത് പനിയായി മാറി. ശാന്തിനികേതനിലെത്തിയപ്പോഴേയ്ക്കും കടുത്ത പനിയായി. അങ്ങനെ, എൻ്റെ 'സന്താൾ ഫാമിലി' സ്വപ്നം ബാക്കിയായി. പിന്നീട് ഹൈദരാബാദിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്താണ് ആ ആഗ്രഹം സഫലീകരിക്കപ്പെട്ടത്. അന്ന് അത്ര തിരക്കുള്ള ആൾക്കാരൊന്നും കൂട്ടത്തിൽ ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് ശില്പം മതിയാവോളം നോക്കിക്കണ്ടു. കുറെ നേരം ശില്പത്തിലേക്കങ്ങനെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ രാംകിങ്കർ എങ്ങനെയായിരിക്കും ഇത് ചെയ്തിരിക്കുക എന്ന് ആലോചിച്ചു പോയി! പിന്നീട് അക്കാദമിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് കൊൽക്കത്ത, ശാന്തിനികേതൻ യാത്രയ്ക്കിടെ ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി നമ്മുടെ അഭിമാന സൃഷ്ടി കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. എന്തോ, 'സന്താൾ ഫാമിലി' വീണ്ടും വീണ്ടും കാണാനൊരു ആഗ്രഹമാണ് മനസ്സിൽ.

1906-ൽ പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ 'ബാംഗുര' യിൽ ഒരു നിർധന കടുംബത്തിലായിരുന്നു രാം കിങ്കറിൻ്റെ ജനനം. കലയോടുള്ള മൗലികവും ശക്തിമത്തുമായ സഹജവാസനയും നിശ്ചയദാർഢ്യവും അദ്ദേഹത്തെ ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആദ്യകാല ആധുനിക കലാകാരന്മാരിലൊരാളാക്കി. കുട്ടിക്കാലത്ത്, നാട്ടിലുള്ള പരമ്പരാഗത ഗോത്രകലാകാരന്മാരുടെ കളിമൺ ശില്പ നിർമ്മാണം കണ്ടു വളർന്ന രാംകിങ്കർ, ഒരു ബാലനായിരിക്കെ തന്നെ ചെറിയ ചെറിയ കളിമൺ രൂപങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ രാംകിങ്കറിലുള്ള ഈ പ്രത്യേക വാസനയെ അക്കാലത്തെ പ്രധാനപ്പെട്ട ദേശീയ പ്രസ്ഥാനപ്രവർത്തകരിലൊരാളായിരുന്ന രാമാനന്ദ ചാറ്റർജ്ജി കണ്ടെത്തുകയും ശാന്തിനികേതനിലെ കലാഭവനിലെത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോറിൻ്റെ വ്യക്തിപ്രഭാവം തുടിച്ചു നിന്ന ശാന്തിനികേതൻ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, നന്ദലാൽ ബോസിൻ്റെ ശിക്ഷണത്തിൽ, രാം കിങ്കറിൻ്റെ ധിഷണയും, സർഗ്ഗാത്മകതയും രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു പിന്നെ. കലാഭവനിലെ പഠനത്തിനുശേഷം അവിടെ അദ്ധ്യാപകനായി ഉപജീവനം ആരംഭിച്ച അദ്ദേഹം നന്ദലാൽ ബോസും, ബിനോദ് ബിഹാരി മുക്കർജ്ജിയുമായി ചേർന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയ്ക്കു മുൻപ് തന്നെ ശാന്തിനികേതനെ ഇന്ത്യൻ കലയുടെ ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാക്കി. 

കേവലം ഒരു പരിശീലനകേന്ദ്രം എന്നതിലുപരി കലയിലെ പരീക്ഷണത്തിൻ്റെയും അറിവിൻ്റെയും കൃത്യമായ സ്ഥലം എന്ന നിലയിലാണ് ശാന്തിനികേതനെ പിന്നീടങ്ങോട്ട് നാം കണ്ടത്. ഇത്, പുതുതായി എത്തിച്ചേരുന്ന കലാകാരന്മാർക്ക് തങ്ങളുടെ കാഴ്ചയ്ക്ക് ഒരു സാമൂഹികമാനം ഉണ്ടാക്കാൻ അവരെ പ്രാപ്തരാക്കി. തൻ്റെ സമകാലീനർക്കും പിൽക്കാല കലാകാരന്മാർക്കും പ്രചോദനമേകും വിധം ഈ അവസരം ഉപയോഗപ്പെടുത്തി രാം കിങ്കർ, സ്വപ്രയത്നത്താൽ വലിയ വലിയ ശില്പങ്ങൾ ഒന്നിനു പുറകെ മറ്റൊന്നായി ശാന്തിനികേതനിൽ സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു. വിഷയത്തിലും ശൈലിയിലും പരീക്ഷണാത്മകമായി പുതിയ മാർഗ്ഗം കണ്ടെത്തിയായിരുന്നു രാംകിങ്കറിൻ്റെ രചനകൾ പിറവികൊണ്ടത്.

ഇത്തരത്തിൽ, രാംകിങ്കറിൻ്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ സൃഷ്ടികളിലൊന്നായിരുന്നു മുൻപ് ഞാൻ സൂചിപ്പിച്ച 'സന്താൾ ഫാമിലി ' കോൺക്രീറ്റ് ശില്പം. ശില്പത്തിലെ (നിശ്ചയമായും അവർ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരായിരിക്കണം.) സ്ത്രീ ഒരു കുട്ടിയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, മറ്റെ കുട്ടിയെ എടുത്തിരിക്കുകയാണ് പുരുഷൻ. വലിയൊരു മുളംകോൽ അയാൾ ചുമലിലെടുത്തിട്ടുണ്ട്. മുളയുടെ അറ്റത്തുള്ള ബാസ്ക്കറ്റിലാണ് കുട്ടിയുള്ളത്. ഒപ്പം ഞെളിഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഒരു നായയെയും കാണാം.എല്ലാ രൂപങ്ങളും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഒരു പ്രത്യേകത. ശില്പം ഏകദേശം ലൈഫ് സൈസിൻ്റെ ഒന്നര മടങ്ങ് വലുപ്പമുള്ളതാണ്.ഇതിൻ്റെ ചലനാത്മകതയാണ് ഒരു പ്രധാന സവിശേഷത. ഫിഗറുകളുടെ  രചനാപരമായ സ്ഥാനവും അംഗവിക്ഷേപങ്ങളും കൊണ്ടാണ്  രാംകിങ്കർ ഇത് സാധിച്ചത്. പരിമിതമായ വസ്ത്രവും, കുട്ടികളുടെ നഗ്നതയും ഇവരുടെ ദാരിദ്ര്യത്തെ വിളിച്ചോതുന്നു. ഒരു കർഷക കുടുംബത്തിൻ്റെ എല്ലാ സവിശേഷതകളും കാണപ്പെടുന്ന ഈ സന്താൾ കുടുംബം ചന്തയിൽ പോയി വരുന്ന വഴിയാണ്.ശാന്തിനികേതനെ കൃത്യമായി അറിഞ്ഞ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഈ ശില്പം ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ ചെലവിലാണ് രാംകിങ്കർ 1938-ൽ നിർമ്മിച്ചത്. അതിനും മുൻപ് 1935ൽ അദ്ദേഹം തൻ്റെ മറ്റൊരു ശില്പം 'സുജാത ' കോൺക്രീറ്റിൽ നിർമ്മിക്കുന്നുണ്ട്.  കോൺക്രീറ്റ് മാദ്ധ്യമമാക്കി ആദ്യമായി പൊതു ശില്പം ഇന്ത്യയിൽ നിർമ്മിക്കുന്നത് ഒരു പക്ഷെ, രാംകിങ്കറായിരിക്കും. 'സുജാത ' നിർമ്മിക്കുമ്പോൾ മുളയായിരുന്നു ആർമച്ചർ ആയി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ, 'സന്താൾ ഫാമിലി'യിൽ ഇരുമ്പ് തന്നെയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. മാത്രവുമല്ല, സാധാരണ കോൺക്രീറ്റിനു പകരമായി ചരൾ സിമൻ്റുമായി ചേർത്ത് ,വിഷയവുമായി ഏറ്റവും അടുത്തു നിൽക്കുന്ന തരത്തിൽ ലാവണ്യബോധം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു 'സന്താൾ ഫാമിലി' കലാചരിത്രത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയത്. അതായത്, രാംകിങ്കറിൻ്റെ കലയിലെ പ്രമേയം ഒരർത്ഥത്തിൽ അദ്ദേഹം തന്നെയായിരുന്നു. മണ്ണിൻ്റെ മണവും ജീവിതവുമാണതിൽ നമുക്ക് കാണാനാവുക. അഥവാ, പ്രകൃതിയും ജീവിതവുമായി ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമാണ് രാംകിങ്കറിൻ്റെ സൃഷ്ടികളിലൂടെ നാം അറിയുന്നത്. ഒരിക്കലദ്ദേഹം പറയുന്നുണ്ട്,

 "സന്താളുകളുടെ ജീവിതത്തിൻ്റെ ഊർജ്ജസ്വലതയും താളവുമാണ് എന്നെ അവരിലേക്ക് ആകർഷിച്ചത്. അവരുടെ വാക്കും ചലനങ്ങളും താളാത്മകമാണ്. തങ്ങളുടെ വീട്ടുപണികളിലും, ദൈനംദിന പ്രവൃത്തികളിലും ആഘോഷങ്ങളിലുമെല്ലാം ഈ താളമാണ് കാണാനാവുക. നമ്മുടേത് പോലെ അഴുക്കോ വിദ്വേഷമോ ഉള്ള ജീവിതമല്ല അവരുടേത്. " 

രാംകിങ്കറിൻ്റെ വാട്ടർ കളറുകളുടെ സ്വാഭാവികതയും പോട്രേറ്റ് പെയ്ൻ്റിങ്ങുകളുടെ ചലനാത്മകതയും സവിശേഷമാണ്. എങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പോട്രേറ്റ് ശില്പത്തേക്കുറിച്ച് രണ്ട് വാക്ക് പറയാതെ വയ്യ. കുറച്ചു വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ജോണി എം.എൽ അവതരിപ്പിച്ച പ്രബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മിക്കുന്നു. രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോറിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഒരു പ്രബന്ധമായിരുന്നു. ടാഗോറിൻ്റെ എഴുത്തും കലയും ജീവിതവുമെല്ലാം ഗതിവിഗതികളോടെ അനുക്രമമായി അവതരിപ്പിച്ച ജോണി, അവസാനം എത്തിനിന്നത് രാംകിങ്കർ ചെയ്ത ടാഗോറിൻ്റെ പോട്രേറ്റിലാണ്. ടാഗോർ തൻ്റെ അവസാനകാലത്ത് യുദ്ധത്തിനെതിരെ മാനവികതയ്ക്കായി വിലപിക്കുന്നുണ്ട്.. നാം കണ്ടു പരിചയിച്ച ടാഗോർ രൂപത്തിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായി ടാഗോറിനെ പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊണ്ട് വളരെ വ്യത്യസ്ഥമായി രചിക്കപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നു രാംകിങ്കർ  ചെയ്ത ആ പോട്രേറ്റ്. ആധുനികഇന്ത്യൻ പോട്രേറ്റ് ശില്പങ്ങളിൽ തന്നെ അനന്യമായി നിലകൊള്ളുന്ന ആ കലാസൃഷ്ടിയുടെ ദർശനവും സൗന്ദര്യ ശാസ്ത്ര വിശകലനവും വളരെ സാർത്ഥകമായാണ് അന്ന് ജോണി എം.എൽ അവതരിപ്പിച്ചത്.

കെ.കെ.ബാബുമോൻ

2020 ഓഗസ്റ്റ് 2

 

ദലിത് ക്രൈസ്തവന് ചരിത്രമില്ലാത്ത കേരളം:രജിശങ്കർ

മിഷനറി ക്രിസ്ത്യാനി vs അപ്പച്ചൻ.!!!!!

Prdsന്റെ പുതിയ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കൽ പ്രസാദം

*******************************************

അഭിലാഷ് വിജയന്റെ വീഡിയോ കണ്ടു. വളരെ സന്തോഷം തോന്നി.അപ്പച്ചന്റെ മരണശേഷം എടുത്ത നിലപാടിന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തീകരിച്ചതായി കണ്ടതിൽ കൃതാർത്ഥനായി.അക്കാദമീഷ്യന്മാർക്കുള്ള മറുപടി ആണെങ്കിലും സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞതല്ലാത്തതുകൊണ്ടു സാധാരണക്കാരനായ എനിക്കും മറുപടി പറയാമെന്നു കരുതുന്നു.

അഭിലാഷിന്റെ മുഴുവൻ വാദങ്ങൾക്കും മറുപടി പറയുന്നില്ല.എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് prds ന്റെ നിലപാടിനെക്കുറിച്ചാണ്.

Prds നെ തകർക്കാനുള്ള ഒരു ഗൂഡാലോചന നടക്കുന്നുവെന്ന് ആദ്യം മുതലേ മറ്റുചിലർ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നത്‌ അഭിലാഷും ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്.

1.ആർക്കാണ് ഇതു തകർക്കേണ്ടത്?2.അതുകൊണ്ടുള്ള ലാഭം എന്തു?3.ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് തർക്കുന്നത്?

4.എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവർ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നത് ?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള മറുപടി വ്യക്തമായി പറയേണ്ടതുണ്ട് .ഇതിൽ ഒന്നാമത്തെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം മാത്രമാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നുള്ളൂ.അതു ദളിത് ക്രൈസ്തവരാണ്.കുറേക്കാലമായി  അക്കാദമിക്  തലത്തിൽ നടന്നുവരുന്ന അന്വേഷണം മിഷനറി രേഖകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാകുന്നു.ഇത് prds നെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതാണ്.എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ എല്ലാത്തരം രേഖകളും prds നെ വെറുക്കുന്നു.

സനൽ മോഹൻ സാറിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്നുവരുന്ന അടിമത്വത്തെക്കുറച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ prdsനു എതിരാകുന്നതെങ്ങനെയാണ്?വളരെ വിചിത്രമായ വാദഗതിയെന്നു തോന്നും. ചരിത്രം സത്യത്തിന്റെ മൂർത്തരൂപമാണ്.ദൈവം വഴിയിൽ ചത്തു കിടന്നാലും സത്യമായ ചരിത്രം മരിക്കില്ല.ഇതിനെ എന്തിനായിരിക്കണം ഇവർ ഭയപ്പെടുന്നത്?അപ്പച്ചൻ സംസാരിച്ചത് അടിമ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചല്ലേ?പിന്നെയെന്തുകൊണ്ടാണ് ആ മേഖലയിലുള്ള പഠനത്തെ ഇവർ സംശയത്തോടെ നോക്കുന്നത്?

നവോദ്ധാന കാലത്തെക്കുറിച്ചു ചരിത്രമെഴുതിയവർ അവർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതും ആവശ്യമുള്ളതിനെയും കുറിച്ച് മാത്രമാണ് എഴുതിയത്.അയ്യൻകാളി അപ്പച്ചൻ പിന്നെ അൽപ്പം ജോൺ ജോസഫ്.ഇതിലപ്പുറം അങ്ങോട്ടുള്ള കാഴ്ച്ച അധികം പേർക്കുമില്ല.അങ്ങോട്ടു വെളിച്ചം വീശുമ്പോൾ പുതിയ ചില കാഴ്ച്ചകൾ വെളിപ്പെടും.അതിനെയാണ് ഭയപ്പെടുന്നത്.അയ്യങ്കാളിയാണ് ആദ്യമായി ദളിത് വിദ്യാർത്ഥിയെ സ്‌കൂളിൽ ചേർക്കുന്നത് എന്ന ചിത്രം നിറഘോഷങ്ങളോടെ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അതിനും അരനൂറ്റാണ്ടിന് മുമ്പ് മിഷനറിമാർ ദളിതർക്കിടയിൽ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചിരുന്നുവെന്ന ചരിത്രം മറഞ്ഞു പോകുന്നു.പഞ്ചമി സ്‌കൂളിൽ ചേരുമ്പോൾ നിരവധി ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഉണ്ടായിരുന്നതും അനേകം സ്ത്രീകൾക്ക് വിദ്യ ലഭിച്ചിരുന്നുവെന്ന ചരിത്രവും വിസ്മരിച്ചു.കൃത്യമായ കാലഗണനയോടെ തന്നെ അതു വീണ്ടെടുക്കുമ്പോൾ ചിലർക്ക് നോവും.അതിനെതിരെ പ്രതിരോധം ഉയർത്തുന്നത് അയ്യങ്കാളിയെ അവഹേളിക്കുന്ന വികല ചരിത്ര രചന എന്നു വിലപിക്കുകയും അക്രമ ഭീഷണി മുഴക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.ഹൈന്ദവവൽക്കാരിക്കപ്പെട്ടവർ പുതിയ ജീവിതപരിചയങ്ങളിൽ സംതൃപ്തരും അഭിമാനികളും ആയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തങ്ങളുടെ എഴുന്നേല്പിന് പിന്നിൽ ഒരു ക്രൈസ്തവ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടന്ന് പറയാൻ വിഷമമുണ്ട്.പഞ്ചമിയെ സ്‌കൂളിൽ കയറ്റുന്നതിനു പിന്നിലെ മിഷനറി സാന്നിധ്യം ഉണ്ടാന്നൊക്കെ അറിയുന്നത് അഭിമാന ക്ഷതമായി തോന്നിയതുകൊണ്ടാണ് ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ഇതര ജാതികളെയും ദളിത് ക്രിസ്ത്യാനിയെയും ചരിത്രത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷമാക്കിയത്.ആ ഭാഗം തെളിവുകളുടെ തുറക്കുമ്പോൾ ശരിയായ വിഷമം ഉണ്ടാകും.

ഇതേ അനുഭവമാണ് പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്നതും.നവോദ്ധാനത്തിൽ ദളിത് നിരയെ എഴുന്നേല്പിക്കുമ്പോൾ അതിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യത്തോടെ തെളിഞ്ഞു വരുന്ന അപ്പച്ചനെ (പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാനെ) ഒരു ഗവേഷകൻ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് ലഭ്യമായ ആധികാരിക രേഖകളിലൂടെ ആയിരിക്കും.ഒരേ സമയം മിഷണറിമാരോടും നാടൻ ക്രിസ്ത്യാനിയോടും പൊരുതിനിന്ന അപ്പച്ചൻ ക്രൈസ്തവൻ എന്നാണ് ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്.പ്രജാസഭയിൽ ദളിത് ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുവേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നത്. ക്രിസ്ത്യാനി ആയി ഇരിക്കെ തന്നെ അതിന്റെ ശരിയായ ഗുണം അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ടാണ് മുഖം മുറിഞ്ഞു നിന്നതും തന്റെ ആത്മീയതയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതും.ഈ നിലപാടാണ് അപ്പച്ചനെ അനേകം ദളിത് ഉപദേശിമാരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നതും.prds ൽ ഒരു പ്രവാചക തുല്യനാകുന്നതും.ഇതിനു ജമൈക്കൻ  സങ്കല്പത്തോട് സമാനതയുണ്ട്.യഹൂദ്പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ടു തന്നെ കറുത്തവന്റെ ആത്മീയതയും സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നു.ബോബ് മാർലിയുടെ പാട്ടുകളിൽ അപ്പച്ചന്റെ പാട്ടുകളിൽ കാണുന്ന അടിമയും വിമോചനവും വിശുദ്ധീകരിക്കലുമൊക്കെ കടന്നു വരുന്നുണ്ട്.വേദനയോടെ നിലവിളിക്കുന്നുണ്ട്.രസ്തഫാരി സ്വതന്ത്രമായി നിന്നുകൊണ്ടു വെള്ളക്കാരന്റെ മേധാബോധത്തെയും സാമൂഹ്യ ബോധത്തെയും പരിഹസിക്കുകയും വെല്ലുവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് മാർലിയുടെ പാട്ടുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.അപ്പച്ചനും അതുപോലെ നൊന്തു നീറി പാടുന്നുണ്ട്.നിന്റെ പാപമെത്ര കടും ചുമപ്പായാലും ഹിമം പോലെ വെളുപ്പിക്കുമെന്ന വാഗ്ദാനം ക്രിസ്ത്യാനിയെ സംബന്ധിച്ചു പ്രധാനമാണ്.കൃസ്തുവിൽ ആയിട്ടും പുലമാറാതായവന്റെ വ്യഥ ആ പള്ളീലോട്ടു വരുന്നില്ലന്ന നിലപാടിൽ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിക്കുന്നു. 

അപ്പച്ചന്റെ ഈ ജീവിതത്തെയും അതിന്റെ ചൂടിനെയും റദ്ദ് ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള നിർമ്മിതികളാണ് മരണശേഷം ഒരു വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നത്.അത് വളരെ ആസൂത്രിതമാണെന്നു ഇന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലാകും.അപ്പച്ചനെന്ന ചൂടുള്ള അനുഭവത്തെ ക്രമേണ കുമാരഗുരുവെന്ന നിർമ്മിതിയിലേക്കു പരിണമിപ്പിക്കുന്നു.ഇതിനു പ്രധാനമായും മറികടക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു പ്രതിബന്ധം എന്നു പറയുന്നത് യോഹന്നാൻ എന്ന വാസ്തവത്തിന്റെ നാൾവഴികൾ തന്നെയായിരുന്നു.അപ്പച്ചനോട് അടുത്തു നിന്നവരും പ്രവർത്തിച്ചവരും നിൽക്കെ ഉടനടി കീഴ്മേൽ മറിക്കൽ എളുപ്പമല്ലന്നുള്ളതുകൊണ്ടു ആസൂത്രിതമായി കൊണ്ടു വന്ന 'മറ' സിദ്ധാന്തം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടു അതിനെ മറികടക്കുന്നുണ്ട്.അതിന് ചുറ്റും സർവതും ജ്ഞാനമയമാക്കി.ക്രിസ്തു മതത്തെ ഒരുമറയാക്കി പുറത്തു പറയാൻ തക്ക ശക്തി ആർജ്ജിച്ചപ്പോൾ അപ്പച്ചൻ തന്റെ അവതാരോദ്ദേശം വെളിപ്പെടുത്തി.ഈ മറയെ prds സാഹിത്യകാരന്മാർ വലിയ ബിംബമായി എടുത്തുകാട്ടുന്നുണ്ട്.സാധാരണ വിശ്വാസികൾക്ക് വളരെ വൃത്തിയായി അംഗീകരിക്കാവുന്ന ഒന്നായിരുന്നു മറ എന്നു കാണാം.ജാതിയുടെ തീവ്രതയും അതിന്റെ ഇടപെടലുകൾ പൊള്ളിച്ച ആത്മാക്കൾക്കു സംശയമില്ലായിരുന്നു.

എന്നാൽ അവശേഷിക്കുന്ന ചിലതുണ്ട്.ഏതാണ്ട് അതേകാലത്തു ശുഭാനന്ദ ഗുരു ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു,വൈകുണ്ഠസ്വാമികൾ മഹാരാജാവിനെ വരെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു.തൈക്കാട്ട് അയ്യാവു സ്വാമി മുറുകി നിൽക്കുന്നു..ഇവരാരും മറയില്ലാതെ നിവര്ന്നു നിന്നപ്പോൾ അപ്പച്ചൻ മറയിട്ടു നിന്നു എന്നു പറയുന്നത് മറ്റൊരുതരത്തിൽ അപ്പച്ചനെന്ന സത്യത്തെ അവഹേളിക്കലാണ്.തന്നെയുമല്ല,അവർ വിമർശിച്ചത് സാമൂഹ്യാധികാരത്തിന്റെ അവസാന വാക്കായ ഹിന്ദു മതത്തെയാണെന്നു ഓർക്കണം.അപ്പച്ചനോ, താരതമ്യേന അപകടം കുറഞ്ഞ പാരമ്പര്യ ക്രിസ്ത്യാനികളെയും മിഷണറിമാരെയുമായിരുന്നു. ഇതു പറയാൻ ഒരു മറയുടെയും ആവശ്യമില്ലെന്നും അങ്ങനെ ഒന്നുണ്ടായിട്ടില്ലന്നും അപ്പച്ചനെ അടുത്തു നിന്നു കാണുമ്പോൾ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ; തന്ത്ര ശാലി ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ ക്രിസ്ത്യാനി ഏൽപ്പിച്ച ആതങ്കം അദ്ദേഹത്തെ വേദനിപ്പിക്കില്ലായിരുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കാം..അങ്ങനെയൊരാൾക്കു തനിക്ക് എത്തേണ്ടയിടത്തു എത്തിയാൽ മതി.ആ മതം വെറുമൊരു മറ അണങ്കിൽ വേദന നിറഞ്ഞ വിലാപ ഗീതങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിഷേധ ഗീതങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.ആ "പള്ളിയിലേക്കിനിയില്ല"എന്ന തീരുമാനത്തിൽ നിഴലിക്കുന്ന അപമാനവും വേദനയും  അവരുടെ ' മറ സിദ്ധാന്ത' ത്തെ റദ്ദ് ചെയ്യുന്നു.

മറയിൽക്കൂടി യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒളിച്ചു കടത്തിയത് ഹിന്ദുത്വം ആണന്നു കാണാം.പിന്നീടങ്ങോട്ട് ആദിദ്രാവിട മൂർത്തിയായ ശിവനിലേക്കു പരിണമിക്കുന്നു.കുമാരഗുരുവെന്ന അശരീര സ്വത്വം രൂപംകൊള്ളുന്നത് പെട്ടന്നാണെന്നു കാണാം.പഞ്ചദൈവങ്ങളും മുരുകനും ഗണപതിയുമൊക്കെ കടന്നു വരുന്നു.പോയ വർഷം ശബരിമല തീർഥാടകർക്ക് ഇളവെടുക്കാനുള്ള ഇടമാക്കാനുള്ള തീരുമാനം വരെ ക്രമാനുഗതമായി ഹൈന്ദവമാക്കാനുള്ള നടപടികളുടെ വികാസമായി കാണാം.

പൊയ്കയിൽ യോഹന്നാൻ ഒരിക്കലും ജീവിതാവസാനം വരെ തന്റെ പേര് മാറ്റുകയോ ഹൈന്ദവമായി സന്ധി ചെയ്യുകയോ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.കൂടെ നിന്ന ശുഭാനന്ദ ഗുരു ശൈവത്തിലേക്കു പോയപ്പോഴും വെള്ളിക്കര മത്തായി ചോതി ആയപ്പോഴും യോഹന്നാൻ 'യോഹന്നാനായി ' തന്നെ നിന്നു.അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്ന നേരുള്ളവർ ഒരിക്കലും ശൈവത്തെ വിശ്വസിച്ചില്ല.അപ്പച്ചന്റെ ആത്മീയതയിൽ അവർ ഇന്നും തുടരുന്നു.

അപ്പച്ചന്റെ നാൾ വഴികളിൽ ക്രൈസ്തവനും prds രേഖകളിൽ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ സഭയായും കാണുന്നുവെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഇപ്പോഴുണ്ടായ വിവാദത്തിന് കാരണമെന്ന് നിലവിൽ ഉണ്ടായ എഴുത്തുകളിൽനിന്നും കാണാമെങ്കിലും സഭയ്ക്കെതിരെയുള്ള ആക്രമണമാണെന്നു വ്യാഖാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.ഇതിനെതിരെ  ദളിത് ഐക്യം തരുമെന്ന് പറഞ്ഞു ദളിത് ബുദ്ധിജീവിയെക്കൊണ്ടു ലൈവിടുവിച്ചു.കൂലിയെഴുത്തുകാരെക്കുണ്ട് സനൽമോഹൻ സാറിനെയടക്കം അപമാനിച്ചു.ഇവർ സത്യസന്ധതയുള്ളവരണങ്കിൽ എന്തിനാണ് ചരിത്രത്തെ ഭയപ്പെടുന്നത്?ഒരു ചരിത്രകാരനോ,സ്വയബോധമുള്ള അന്വേഷകനോ തെളിവുകളെയാണ് ആധാരമാക്കുന്നത്. തെളിവുകൾ മറയില്ലാതെ ജീവിച്ചവർക്കെ ഉള്ളു.അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ 80 വർഷം മുമ്പ് നിർമ്മിച്ചെടുത്ത വിശ്വാസ രൂപത്തിന് ചരിത്രത്തിൽ ഇടമില്ലന്നു കാണാം.എന്നാൽ യോഹന്നാൻ വടിവോടെ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

ഇനി അഭിലാഷിന്റെ വാദത്തിലേക്കു വരാം.

'ഇപ്പോൾ മിഷനറി ക്രിസ്ത്യാനി vs അപ്പച്ചൻ എന്നൊരു യുദ്ധം നടക്കുന്നുണ്ട്'.അതിന്റെ അനന്തരഫലതേക്കുറിച്ചും വാചാലനാകുന്നുണ്ട്.ഇതു രാഷ്ട്രീയ രൂപമാകുമ്പോൾ വരാനിരിക്കുന്ന അപകടം നേരിടാൻ ദലിത് ക്രിസ്ത്യാനി തയ്യാറാകണമെന്നും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്.

സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനിക്കു മിഷണറിയുടെ ബന്ധമൊന്നും ഇല്ലന്ന് മാത്രമല്ല എതിരും ആയിരുന്നു.ആ നിലയ്ക്ക് അതിന്റെ പിന്തുടർച്ച ദലിത് കൃസ്ത്യാനിക്കു മാത്രമാണ്.നമ്പൂതിരി മാരുടെ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്ന സുറിയാനിക്കാർ ആ നിലയ്ക്ക് ദേശിയ ജനതയെന്ന നിലയിലേക്ക് എത്തുന്നുണ്ട്.അവർ സുരക്ഷിതരാകുന്നു.'ഞങ്ങൾ' ആദിദ്രാവിട പാരമ്പര്യമുൾക്കൊള്ളുന്ന ജനതയാണ് ഈ മണ്ണിന്റെ മക്കളാണ്.എന്നാൽ,ദളിത് ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ചരിത്രം മിഷണറിയിൽ നിന്നെ തുടങ്ങുന്നുള്ളൂ.അവർക്ക് പിറകോട്ടു പാരമ്പര്യമില്ല!!!എന്നു വെച്ചാൽ ഒരു വൈദേശിക ഉപോൽപ്പന്നം.ദേശീയതയിൽ ഇടമില്ലാത്തവർ.നാളെ ദേശീയതയുടെ പേരിൽ വൻ അപകടത്തിൽ പെടാൻ സാധ്യതയുള്ള ഈ ച്ചർച്ച അവസാനിപ്പിക്കുന്നതാണ് ദളിത് ക്രിസ്ത്യാനിക്കു  നല്ലതു.ഇതാണ് അവസാന ഭാഗത്തിന്റെ സാരാംശം.(ഇദ്ദേഹത്തിനു കോട്ടയത്തെ ബിജെപി കൗണ്സിലറുടെ സ്വരം വന്നത് മനപ്പോർവ്വമല്ല )

ഇതിൽ നിന്നും prds ഇന്നെവിടെ നിൽക്കുന്നുവെന്ന് അസന്ദിഗ്ധമായി തെളിയുന്നു. ദേശീയതയുടെ ഉരകല്ല് rss ആണെന്ന് പലരൂപത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുകയും തങ്ങൾ ആർക്കൊപ്പമാണ് നിൽക്കുന്നതെന്നും വ്യംഗ്യമായി പറയുന്നത് സൗമ്യമായിട്ടാണെങ്കിലും  കൃത്യതയുണ്ടു.ഇത്രയും ദളിത് വിരുദ്ധമായ ഇടത്തു നിന്നുകൊണ്ടു ദളിത് വിമോചന ജ്ഞാനനിക്ഷേപം നടത്തിയവരെ വിശ്വസിച്ചവർക്കും വിമാർശിച്ചവർക്കും ആദരാഞ്ജലികൾ. 

വാൾക്കഷണം.

നമ്പൂതിരിമാരുടെ പാരമ്പര്യം ഉള്ള സുറിയാനിക്കാർ ദേശീയരാണന്നതിൽ അഭിലാഷിന് സംശയമില്ല.ഇനി പറയിപെറ്റ പന്തിരുകുലം 'ചരിത്രമാണെന്നു കൂടി പ്രഖ്യാപിച്ചാൽ ശുഭം.