Friday, April 20, 2018

മനുഷ്യപുത്രനായി മാറിയ മല്ലപ്പള്ളി അടിമ .ടി. എം. യേശുദാസൻ

മനുഷ്യപുത്രനായി മാറിയ മല്ലപ്പള്ളി അടിമ
................................................................
ടി. എം. യേശുദാസൻ
==================

ജാതിഅടിമത്തത്തിന്റെ ജീവപര്യന്തം കഠിനതടവിൽ പരോളും വിടുതലുമില്ലാതെ പണിയെടുത്തു മുടിഞ്ഞുപോയ പുലയ പറയ കുറവ എെനവ ജാതികളുടെ വിശ്രമരഹിതമായ അത്യഅദ്ധ്വാനം, ഈഴവർ തൊട്ട് മേലോട്ടുള്ള ജാതി കേരളത്തിൽ അതിജീവനത്തിന് അനുപേക്ഷേണീയവും നിർണായകവുമായിരുന്നു. എങ്കിലും, കാടും കായലും കനകം വിളയുന്ന കൃഷിയിടങ്ങളാക്കി മാറ്റി യജമാനൻമാരുടെ കളപ്പുരകൾ സമൃദ്ധികൊണ്ട് നിറച്ച അടിമകൾ കന്നുകാലികളേക്കാൾ ഒട്ടും മേലെയല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലാണ് പെറ്റുവീഴുകയും ചന്തകളിൽ വിൽക്കപ്പെടുകയും പണിയെടുത്തു ചത്ത്‌ വീഴുകയും ചെയ്തിരുന്നത്. പേറു കഴിഞ്ഞ് നാലഞ്ച് നാളുകൾക്കുള്ളിൽ പണിക്കിറങ്ങേണ്ടിയിരുന്ന അടിമപ്പെണ്ണുങ്ങൾ തൊട്ടടുത്ത മരത്തണലിന്റെ പായയിൽ ഉറക്കിക്കിടത്തിയ എത്രയോ ചോരക്കിടാങ്ങളാണെന്നോ ഉറുമ്പരിച്ചു ചത്തു പോയത് ? വസൂരിയും കോളറയും ഹെറോദാവിന്റെ കല്പനയുമല്ല; ഇത് ജാതിഅടിമത്തം നടത്തിയ ഹീനമായ വംശഹത്യ അഥവാ വംശിയശിശുഹത്യ ആയിരുന്നു. കേരളത്തിലെ വേറൊരു ജാതിയും അടിമച്ചന്തകളിൽ കാലികളെപ്പോലെ വിൽക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഇങ്ങനെ കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാത്തവിധം അപ്പനും അമ്മയും മക്കളും വേർപിരിക്കപ്പെട്ട് തകർക്കപ്പെട്ട വേറൊരു ജാതിയും കേരളത്തിലില്ല. ജാതിഅടിമത്തത്തിന്റെ മനുഷ്യത്വരഹിതമായ അക്രമവ്യവസ്ഥയെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് പ്രൊട്ടസ്റ്റൻറ മതവും ഇസ്ലാം മതവും സ്വീകരിച്ച അടിമകളാണ് കേരളസമൂഹത്തിൻറെ സമൂലമായ ഉടച്ചുവാർക്കലിനുള്ള ആദ്യത്തെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയത്. മാറ്റുവിൻ ചട്ടങ്ങളെ എന്ന് ഉറക്കെപ്പാടിയ മഹാകവി കുമാരനാശാൻ അടിമകളുടെ നിശ്ശബ്ദമായ ഈ മുന്നറിയിപ്പ് വാക്കാൽ ആവർത്തിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്

മലയാളികളുടെ കണ്ണിൽ അടിമത്തം തികച്ചും ന്യായമായ സാമൂഹികധർമ്മം മാത്രമായിരുന്നു. അതിൽ മനുഷ്യാവകാശധ്വംസനമൊന്നും അവർ കണ്ടിരുന്നില്ല. ക്രിസ്തുശിഷ്യനായ തോമസിന്റെ അനുയായികളും ഇതിനൊരു അപവാദമായിരുന്നില്ല. കാരണം, നമ്മുടെ കണ്ണും അതിന്റെ കാഴ്ചയും ചരിത്രപരമായും സാംസ്കാരികമായും രൂപപ്പെടുന്നതാണ്. വലിയൊരളവുവരെ നമ്മുടെ ജാതി അഥവാ ത്വക്ക് കൊണ്ടാണ് നാം ലോകത്തെ നോക്കിക്കാണുന്നത്. കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരികരൂപകങ്ങളും സാഹിത്യസൃഷ്ടികളും ഉല്പത്തിക്കഥകളുമൊക്കെ അടിമത്തത്തെയും കേരളത്തിന്റെ ആദിഉടമകളായ ദളിതരെ അടിമകളാക്കിയ ചരിത്രത്തെയും മൂടിവയ്ക്കാനുള്ള അടപ്പുപാത്രങ്ങളായിരുന്നു. കേരളത്തിന്റെ ആദിഉടമകളായ അടിമകൾ മലയാളികളേ അല്ലെന്ന മനോഭാവമാണ് പൊതുവെ കേരളസംസ്കാരത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായി ശോഭിച്ചിരുന്നത്. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ കറുത്തവരോടു കുടിയേറ്റക്കാരായ വെള്ളക്കാർ പുലർത്തിയ അതേ സമീപനം. ഇത്തരമൊരു സാംസ്കാരിക തിമിരത്തിന്റെ റിബൺ കൊണ്ടാണ് അടിമത്തത്തിൻറെയും അടിമാനുഭവങ്ങളുടെയും യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾക്കു നേരെ മലയാളികൾ തങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ മൂടിക്കെട്ടിയത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, വിദേശികളായ സഞ്ചാരികളുടെയും കോളനിവാഴ്ചക്കാരുടെയും മിഷനറിമാരുടെയും കണ്ണുകളിലാണ് കേരളത്തിലെ അടിമതത്തവും അടിമകളും ആദ്യം ശ്രദ്ധയിൽ പതിഞ്ഞത്.

വിപ്ലവപൂർവ ഫ്രാൻസിലെ സാമൂഹ്യാവസ്ഥയിലേക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് വയലുകളിൽ പണിയെടുക്കുന്ന പാവങ്ങളുടെ ദയനീയാവസ്ഥയിലേക്ക്, വെളിച്ചം വീശുന്ന ഒരു സഞ്ചാരിയുടെ ദൃശ്യവിവരണം കാരൻ ആംസ്ട്രോങ്ങ്‌ ദ ഗോസ്പൽ എക്കോർഡിങ് ടു വുമൻ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്: ഗ്രാമങ്ങളിലെങ്ങും വെയിലുകൊണ്ട് വാടിക്കരിഞ്ഞ ഇരുണ്ട് മങ്ങിയ നിറമുള്ള ആണും പെണ്ണും അടങ്ങിയ പരിഭ്രാന്തരായ കുറേ ജന്തുക്കൾ മണ്ണിൽ കിളയ്ക്കുന്നതും കുഴിക്കുന്നതും കണ്ടു. ഭാഷ എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു തരം ഒച്ച അവർ പുറപ്പെടുവിച്ചിരുന്നു. രാത്രിയിൽ അവർ തങ്ങളുടെ മാളങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങും. അവിടെ പഞ്ഞപ്പുല്ലും പച്ച വെള്ളവും കിഴങ്ങുകളും ഭക്ഷിച്ച് അവർ കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നു.

വിപ്ലവപൂർവ ഫ്രാൻസിലെ പാവങ്ങളുടെ അവസ്ഥ ജന്തു സമാനമായിരുന്നെങ്കിൽ സി. എം. എസ് മിഷനറിമാരായ റാഗ്ലണ്ടും ഹോക്സ് വർത്തും മല്ലപ്പള്ളിയിൽ കണ്ട അടിമകളുടെ അവസ്ഥ അതിലും മോശമായിരുന്നു. അവർ ജീവപര്യന്തംഅടിമകളായിരുന്നു. മാതാപിതാക്കളിൽനിന്ന് മക്കളിലേയ്ക്ക് നീളുന്ന പാരമ്പര്യമായിരുന്നു അടിമത്തം. അവരുടെ യജമാനൻമാരുടെ ഇഷ്ടം പോലെ അവരെ തല്ലുകയോ കൊല്ലുകയോ വിൽക്കുകയോ ചെയ്യാമായിരുന്നു. പല ഭൂവുടമകളും തങ്ങളുടെ കടങ്ങൾ വീട്ടാൻ അടിമകളെ വിൽക്കുക പതിവായിരുന്നു. ഒരു ആൺ അടിമയ്ക്ക് ഒരു കാളയുടെ വിലയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. നാട്ടിലെ കൃഷിപ്പണി മുഴുവൻ അവരെ ആശ്രയിച്ചാണ് നടന്നിരുന്നത്. എങ്കിലും അവരെ കാണുന്നതും തോടുന്നതും മലയാളികൾക്ക് അറപ്പായിരുന്നു. അവരുടെ കാല്പാടുപോലും അശുദ്ധമായിട്ടാണ് കരുതപ്പെട്ടിരുന്നത്. തങ്ങളുടെ സൗജന്യമായ അദ്ധ്വാനം കൊണ്ട് മലയാളികളുടെ ജീവൻ താങ്ങി നിർത്തിയ അവർ താളും തകരയും കാട്ടുകിഴങ്ങുകളും ഭക്ഷിച്ചാണ് സ്വന്തം ജീവൻ നിലനിർത്തിയത്.

അടിമവിവേചനത്തിൻറെ വാക്താവായി ലോകമെങ്ങും അറിയപ്പെട്ട വിൽബർഫോഴ്സ്, സി എം എസ് എന്ന മിഷനറി സംഘത്തിൻറെ സ്ഥാപകാംഗങ്ങളിൽ ഒരാളായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, 1816ൽ കേരളത്തിലെത്തിയ സി എം എസ് എന്ന മിഷനറിമാരുടെ സംഘടിതമായ ശ്രദ്ധ അടിമകളിലേക്ക് തിരിയാൻ മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിലേറെ വൈകിയതിലേ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതുള്ളൂ. സി എം എസ് എന്ന മിഷനറിമാരായ റാഗ്ലണ്ടും ഹോക്സ് വർത്തും അടിമകളുടെ ദയനീയമായ ജീവിതാവസ്ഥയിൽ നടത്തിയ സാഹസികവും കരുണാർദ്രവുമായ ഇടപെടലാണ് മല്ലപ്പള്ളിക്കടുത്ത കൈപ്പറ്റയിലെ അടിമപ്പള്ളിക്കൂടത്തിൻറെ സ്ഥാപനത്തിലേയ്ക്കും തെയ്യത്താൻ എന്ന അടിമയെ ഹാബേൽ എന്ന മനുഷ്യപുത്രനായ് മാറ്റിത്തിർത്ത സാമൂഹ്യപരിവർത്തനത്തിലേയ്ക്കും നയിച്ചത്.

നമ്മളാരും സ്വന്തം ഭാഗധേയം നിർണ്ണയിച്ചുകൊണ്ടല്ല ജനിക്കുന്നത്. നമ്മൾ നമ്മുടെ ഭാഗധേയം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. എന്നാൽ, അടിമകൾക്ക് സ്വയംതീരുമാനമെടുക്കാനോ സ്വന്തം വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കാനോ സ്വതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. തെരഞ്ഞെടുപ്പിനുള്ള അവകാശം നിക്ഷേധിക്കപ്പെട്ട അടിമയിൽനിന്ന് സ്വന്തം വഴി തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഉത്തരവാദ കർതൃത്വത്തിലേക്കുള്ള വികാസമാണ് തെയ്യത്താനിൽനിന്ന് ഹാബേൽ എന്ന ക്രിസ്ത്യാനിയിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ സംഭവിച്ചത്. തെക്കൻ തിരുവിതാംകൂറിലെ മഹാരാശനും കൊച്ചിയിലെ കാളിയും കൈപ്പറ്റയിലെ തെയ്യത്താനും പാശ്ചാത്യ ആധുനികതയിലേക്ക് ബോധപൂർവ്വം എടുത്തുവച്ച കാൽച്ചുവടുകളാണ് വിവേകാനന്ദ സ്വാമികൾ ഭ്രാന്താലയമെന്ന് വിളിച്ച കേരളത്തെ സാക്ഷരസുന്ദരകേരളമാക്കിയ പ്രക്രിയയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചത്. ദളിത്‌ അടിമകൾ നാട്ടിലെങ്ങും കെട്ടിപ്പൊക്കിയ അടിമപ്പള്ളിക്കൂടങ്ങളാണ് കേരളം കൈവരിച്ച സാർവത്രികവിദ്യാഭ്യാസനേട്ടത്തിൻറെ അടിത്തറ പാകിയത്. ജാതിഭ്രാന്തന്മാർ പലവട്ടം അഗ്നിക്കിരയാക്കിയ അത്തരം സ്‌കൂളുകൾ നിലനിർത്താൻ അവർ കാട്ടിയ നിശ്ചയദാർഡ്യമാണ് അടിത്തട്ടിൽനിന്നുള്ള സാമൂഹ്യ മാറ്റത്തിന് ഊർജ്ജംപകർന്നതും കേരള മോഡൽ വികസനത്തിൻറെ പ്രാഥമികസ്രോതസ്സുകളിൽ ഒന്നായ് തീർന്നതും.പ്രൊട്ടസ്റ്റാറ്റൻറു മതത്തിലേക്കു തങ്ങൾ നടത്തിയ പടികയറ്റത്തെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തനമായിട്ടാണ് അവർ കണ്ടത്.

മിഷനറിമാരും അവർ പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത പാശ്ചാത്യ ആധുനികതയും അടിമകൾക്ക് മുൻപിൽ ഒരു ബദൽ സാധ്യതയുടെ വാഗ്ദാനം വെളിപ്പെടുത്തുകയും അത് തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള അവസരം തുറന്നു നൽകുകയുമാണ് ചെയ്തത്. ജാതി അടിമത്തം അടിച്ചേൽപ്പിച്ച വിധിവിശ്വാസത്തെ മറികടക്കാനും സ്വതന്ത്ര്യത്തിൻറെ സാധ്യതകൾ തേടുന്ന ഉത്തരവാദകർതൃത്വമായി മാറാനും കൈപ്പറ്റയിലെ തെയ്യത്താൻ എന്ന അടിമയെ പ്രാപ്തനാക്കിയത് സി എം എസ് മിഷനറിമാരും അവർ പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത പാശ്ചാത്യ ആധുനികതയുമാണ്. സാദാരണ ഗതിയിൽ സാമാന്യനാമം ഉപയോഗിച്ചുമാത്രം പരാമർശിക്കപ്പെടാറുള്ള സാമൂഹ്യവിഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ( ഉദാഹരണത്തിന്, അടിമകൾ ) സംജ്ഞാനാമം വഹിക്കുന്ന വ്യക്തികൾ ഉയർന്നുവരികയും കാലഹരണപ്പെട്ട നിയമങ്ങളെയും മൂല്യങ്ങളെയും വെല്ലുവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ആധുനികതയുടെ സ്വഭാവങ്ങളലൊന്നാണ്. അടിമകൾ എന്ന സാമാന്യനാമത്തിൻറെ കൂടു പൊട്ടിച്ച് പുറത്തുവന്ന വേദമാണിക്യവും ലൂസിയും ഹാബേലും മറ്റും മിഷനറിമാരുടെ റിപ്പോർട്ടുകൾ വഴി ആഗോള അടിമവിമോചന വ്യവഹാരങ്ങളിൽ ഇടം നേടുകയും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തിത്വങ്ങളായി മാറുകയും ചെയ്തു. ദളിതർക്കിടയിൽ അയ്യങ്കാളി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ശ്രദ്ധേയവ്യക്തിത്വങ്ങൾ ഉയർന്നുവരാൻ സാഹചര്യം ഒരുങ്ങിയത് വേദമാണിക്യവും ലൂസിയും ഹാബേലുംതുടങ്ങിവച്ച സാമൂഹ്യപരിവർത്തനത്തിൻറെയും സാംസ്കാരികപ്രവർത്തനത്തിൻറെ യും ഫലമായിട്ടാണെന്ന് പറയാം.

യൂറോപ്പിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ റിഫർമേഷനും കൗണ്ടർ റിഫർമേഷനും വഹിച്ച പങ്കുകളെപ്പറ്റി നാം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യസ്വതന്ത്ര്യത്തിൻറെയും അവകാശങ്ങളുടെയുംസീമകൾ വികസിപ്പിക്കുന്ന പ്രക്രിയയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയാണ് റിഫർമേഷൻ ചെയ്തത്. കൗണ്ടർ റിഫർമേഷൻ ലക്ഷ്യമിട്ടത് പൗരോഹിത്യത്തിന്റെയും ഹയരാർക്കിയുടെയും ഫ്യൂഡൽ മൂല്യങ്ങളുടെയും പുനഃസ്ഥാപനമാണ്. ബോധപുർവമായ സാമൂഹ്യതെരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ ക്രിസ്തുമതംസ്വീകരിച്ച ദളിതർ നിർവഹിച്ചത് മതംമാറ്റമല്ല , സാമൂഹ്യപരിവർത്തനമാണ്. കൺവേർഷനല്ല, ട്രാൻസ്ഫർമേഷൻ. തെയ്യത്താൻ എന്ന അടിമ ഹാബേൽ എന്ന മനുഷ്യപുത്രനായി മാറുകയാണ് ചെയ്തത്. അടിമകളെ മനുഷ്യരാക്കുന്ന മിഷനറിമാരുടെ സാംസ്‌കാരിക പ്രവർത്തനങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് ദേശിയതയുടെ മറവിൽ ഹിന്ദുത്വവാദികൾ തുടക്കം മുതൽ നടത്തിവന്നത്. ഇത് കൗണ്ടർ റിഫർമേഷനാണ്. അനന്തമായ ജാതിമേധാവിത്വം സ്വപ്നം കാണുന്ന ഹിന്ദു ഫാസിസ്റ്റുകൾ കൗണ്ടർ റിഫർമേഷൻറെ ഇൻക്വിസിഷനെ / മതദ്രോഹവിചാരണയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ഘർ വാപസി പോലെയുള്ള മനുഷ്യദ്രോഹ പരിപാടികളുമായി മുന്നോട്ടു പോകുന്ന ഈ സമകാല സാഹചര്യത്തിൽ മതവിശ്വാസത്തെ വിമോചനത്തിന്റെയും ഉപാധിയായിക്കണ്ട കൈപ്പറ്റ
ഹാബേൽ എന്ന മഹൽ വ്യക്തിയെ അനുസ്മരിക്കുന്നതു തന്നെ ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനമാണ്.

ഹാബേൽ അനുസ്മരണത്തിന് പല തരത്തിലുള്ള അർഥങ്ങലുണ്ട്. ഒന്നാമതായി, അസന്തുഷ്ടരായ ദളിത്‌ വിശ്വാസികളെ പ്രീണിപ്പിക്കാനാണ് സഭാഅധികാരികൾ ആണ്ടുതോറും
ഹാബേൽ അനുസ്മരണം സംഘടിപ്പിക്കുന്നത്. രണ്ടാമതായി,
അനുസ്മരണ പരിപാടി ഗംഭീര വിജയമാക്കാൻ ഭരണാധികാരികൾക്ക് ഒത്താശ ചെയ്തുകൊണ്ട് വിശ്വാസികളായ ദളിതർക്കിടയിലെ നേതാക്കന്മാർ സഭയിൽ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം ഉറപ്പാക്കാനായി ഇതിനെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നു. മൂന്നാമതായി ഹാബേലിന്റെ ഓർമ്മ ചുരുക്കം ചില ദളിത് വിശ്വസികളുടെ ഉള്ളിൽ സഭയുടെ ദളിത് വിരുദ്ധ സമീപനങ്ങളോടുള്ള പ്രതിക്ഷേധം സൃഷ്ടിച്ചെന്നും വരാം. മൂന്നു കൂട്ടരുടെയുംസമീപനത്തിൽ പൊതുവായ ഘടകം സഭയാണ്. സഭയുടെ ചെറിയ വൃത്തത്തിനുള്ളിൽ പരിമിതപ്പെടുത്തികൊണ്ടാണ് അവർ ഹാബേൽ അനുസ്മരണയെ ആചരിക്കുന്നത്. പി. സനൽമോഹനനും വിനിൽ പോളും ചേർന്നെഴുതിയ ഈ ജീവചരിത്രം ഹാബേൽസ്മരണയെ സഭയുടെ ചെറിയ വട്ടത്തിൽനിന്ന് പുറത്തെടുക്കുകയും സാമൂഹ്യമാറ്റത്തിൻറെ വിശാലമായ ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ചരിത്രത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ കീഴേ നിന്നുള്ള വീക്ഷീണത്തിന് പ്രാമുഖ്യം നൽകുന്നതാണ് കീഴാള ചരിത്രരചനാശാസ്ത്രം. അധസ്ഥിതരുടെ അതിജീവനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതും പ്രാമാണിക ചരിത്രകാരന്മാർ പൊതുവേ അവഗണിക്കുന്നതുമായ ചരിത്രശകലങ്ങൾക്ക് സബാൾട്ടേൺ ഹിസ്റ്റോറിയോഗ്രാഫി നൽകുന്ന പരിഗണന ഏറെ വിലപ്പെട്ടതാണ്. സി എം എസ് മിഷനറിമാരുടെ കണക്കിൽ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ച ആദ്യത്തെ അടിമയായ കൈപ്പറ്റ ഹാബേലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചരിത്രശകലങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി രചിച്ചതും ഒരേ സമയം ആക്കാദമികവും ജനകീയവുമായ ഈ ജീവ ചരിത്രം കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തെയും സാമൂഹ്യമാറ്റാത്തെയും കുറിച്ചുള്ള സാമാന്യ ധാരണകളുടെ പുനർവിചാരം ആവശ്യപ്പെടുന്നു

.കടപ്പപാട് ;ജീവചൈതന്യൻ ശിവാനന്ദൻ 

Tuesday, February 20, 2018

ഹിന്ദു ലിബറേഷൻആർമിക്കാരന് ഖേദപൂർവ്വം! ;സി.എസ് മുരളീ ശങ്കര്‍



Aപത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വൈദിക സാഹിത്യത്തിന്റെ വായനയും തുടർന്നുണ്ടായ ഭാഷാശാസ്ത്ര പഠനങ്ങളും പരമ്പരാഗത ധാരണയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ഭൂതകാലത്തെ നിർമിക്കുന്നതി ലേക്കാണ് നയിച്ചത്. സംസ്കൃതത്തിന് ഗ്രീക്കി നോടും ലാറ്റിനോടും ഘടന ,ശബ്ദം എന്നിവയിൽ സാമ്യമുണ്ട് എന്ന് യൂറോപ്പ്യൻ സംസ്കൃത പണ്ഡിതന്മാർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. ഇത് ഈ ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്നവരുടെ പൂർവസൂരികൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഇൻഡോ-യൂറോപ്യൻ എന്ന പൊതു പൂർവിക ഭാഷ എന്നൊരു സിദ്ധാന്തത്തിലെക്കാണ് നയിച്ചത്. ഈ ഗവേഷണം വൈദിക സാഹിത്യത്തെ കേന്ദ്രമാക്കിയായിരുന്നു. ഇതിഹാസ--പുരാണങ്ങളെ ക്കാൾ പഴക്കമുണ്ടായിരുന്നു, വൈദികസാഹിത്യത്തിന് . സംസ്കൃതത്തിന്റെ കൂടുതൽ പഴക്കമുള്ള ഒരു രൂപമാണ് അതിലെ ഭാഷ. ഇന്ന് അതിനെ നാം പഴയ ഇന്തോ ആര്യൻ ഭാഷ എന്നു വിളിക്കും. ഇത് ആ ഭാഷയെ ക്ലാസിക്കൽ സംസ്കൃതം എന്ന് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന രൂപത്തിൽനിന്ന് വ്യതിരിക്തമാക്കുന്നു. വേദങ്ങൾ പ്രാഥമികമായും അനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെ കൈപ്പുസ്തകങ്ങൾ ആയിരുന്നു. അനുഷ്ഠാനങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് വ്യാഖ്യാനങ്ങളും അവയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആഖ്യാനം ആനുഷംഗികമായിരുന്നു. ഇതിഹാസ സാഹിത്യം ആകട്ടെ , വീര നായകരുടെ, സമൂഹത്തിന്റെ ആഖ്യാനവും. പുരാണങ്ങൾ പിൽക്കാലത്തെ വിഭാഗീയ സാഹിത്യവും. അതുകൊണ്ട് ഇതിഹാസങ്ങൾ ,പുരാണങ്ങൾ ,വേദങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഉപയോഗവും ഉദ്ദേശവും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. വേദങ്ങൾക്കാണ് ഇവയിൽ ഏറ്റവും പഴക്കം. അതുകൊണ്ട് അവയിലെ വിവരങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഇന്ത്യാചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭം എന്ന് പറയപ്പെട്ടത്. പുരാണങ്ങളിൽനിന്നും, ഇതിഹാസങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി വേദങ്ങളിൽ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊന്നുമില്ല. അവ ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് രണ്ടാം സഹസ്രാബ്ദം മുതൽ ഒന്നാം സഹസ്രാബ്ദം വരെയുള്ള ഒരു കാലയളവിന് സമകാലികമായ രചനകളുടെ ഒരു സമാഹാരമാണ്. അതുകൊണ്ട് ആധുനിക പണ്ഡിതന്മാർ അവയിലെ തെളിവുകളെ വായിച്ചതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആണ്‌ പുനർ നിർമ്മാണം നടന്നത്. ഇന്തോ-യൂറോപ്യനും, ഇന്തോ-ആര്യനും ഭാഷാ നാമങ്ങളാണ്. പക്ഷേ പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വംശ നാമങ്ങൾ ആയും അവ തെറ്റായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ഈ ആശയക്കുഴപ്പം ഇപ്പോഴും തുടരുന്നുണ്ട്. "ഇൻഡോ-യൂറോപ്യൻ സംസാരിക്കുന്ന ജനത" എന്നും "ഇന്തോ-ആര്യൻ സംസാരിക്കുന്ന ജനത"എന്നും ആകും ശരിയായ പ്രയോഗങ്ങൾ. പക്ഷേ ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻ , ഇന്തോ-ആര്യൻ അഥവാ ആര്യൻ എന്നീ ചുരുക്ക പേരുകളാണ് പരക്കെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്. ഭാഷ ഒരു സാംസ്കാരിക ചിഹ്നം ആണ് . അതിന്റെ ജൈവപരമായ നൈരന്തര്യത്തിന്റെ സൂചകം എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന വംശം എന്ന പദവുമായി കൂട്ടിക്കുഴക്കരുത്. അതും ഒരു സാമൂഹിക നിർമ്മിതിയാ ണെങ്കിലും. ഒരേ മൂല പദത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭൂതമായ ഭാഷകളിൽനിന്ന് പിന്നോക്കം പോയി പുനർനിർമിച്ച ഒരു ഭാഷയാണ് ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻ. അത് സംസാരിക്കുന്നവരുടെ മൂലസ്ഥാനം മധ്യേഷ്യയായിരുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ അക്കൂട്ടർ ഇടയ ജീവിതവുമായി പുതിയ മേച്ചിൽ പുറങ്ങൾ തേടി ശാഖകളും ഉപശാഖകളുമായി സഞ്ചരിച്ചു. കൈമാറ്റ ചരക്കുകളുടെ വാഹകരായി അവർ ചരിത്രത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ചിലർ അനടോലി യയിലേക്ക്‌ , മറ്റുചിലർ ഇറാനിലേക്ക്‌ കുടിയേറി. രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടരിൽ ചിലർ ഇന്ത്യയിലേക്ക് കുടിയേറി യതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അവർ വിരചിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ-----ഇറാനിലെ "അവെസ്ത" , ഇന്ത്യയിലെ "വേദം" എന്നിവയിലും മറ്റും ----അവർ സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് " അരീരിയ " എന്നും "ആര്യൻ" എന്നുമാണ്. അങ്ങനെയാണ്‌ ആര്യൻ (ARYAN) എന്ന യൂറോപ്യൻ പ്രയോഗം വന്നത്. അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ ,അവയുടെ വിശദീകരണങ്ങൾ എന്നിവയടങ്ങുന്ന ഇന്തോ-ആര്യൻ ഭാഷയിലുള്ള ഒരു ഗ്രന്ഥ സ്രോതസ്സ് എന്ന നിലയിൽ വേദങ്ങൾ വിപുലമായി പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവ പരമ വിശുദ്ധമെന്ന് ഗണിക്കപ്പെട്ടിട്ടു മുണ്ട്. ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് രണ്ടാം സഹസ്രാബ്ദത്തിൽ എപ്പോഴോ "ആര്യന്മാർ" വന്നതോടെയാണു ഇന്ത്യ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത് എന്ന് കൂടി വായിക്കപ്പെടുന്നുമുണ്ട്. പക്ഷേ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ചിത്രം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വീണ്ടും കലുഷം ആകുന്നുണ്ട്. 1920-കളിൽ പുരാവസ്തുശാസ്ത്രം ഋഗ്വേദ പൂർവ കാലത്തോളം പഴക്കമുള്ള ഒരു നാഗരിക സംസ്കൃതിയുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ തെളിവുകൾ ഇന്ത്യയുടെ വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് കണ്ടെടുക്കുന്നുണ്ട് . സിന്ധു സംസ്കൃതി അഥവാ ഹാരപ്പൻ സംസ്കാരം. ഈ കണ്ടെത്തലോടെ സംസ്കൃതിയുടെ രൂപീകരണ കാലം ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് മൂന്നാം സഹസ്രാബ്ദത്തിലെക്ക് കൊണ്ട് ചെല്ലുകയായിരുന്നു. ഹാരപ്പൻ പൂർവ്വകാലത്തു തന്നെ സംസ്കാരങ്ങൾ ഉരുവംകൊണ്ടിരുന്ന തിന് പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ തെളിവുകൾ കണ്ടെത്തി. അപ്പോൾ ഈ പ്രക്രിയയ്ക്ക് ക്രിസ്തുവിന് മുമ്പ് മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനേക്കാൾ പഴക്കമുണ്ടെന്നു വരുന്നു. ഹാരപ്പൻ സംസ്കാരം മനുമാരുടെ ഭരണത്തിന് തെളിവൊന്നും നൽകുന്നില്ല. വൈദികസാഹിത്യത്തിൽ അത്തരം തെളിവുകൾ ഒന്നുമില്ല. ഇന്ത്യാചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തെക്കുറിച്ച് പല വിവരസ്രോതസ്സുകളും ഉണ്ടെന്ന് വ്യക്തം. പുരാവസ്തു തെളിവുകൾ കാലനുക്രമത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ കുറെക്കൂടി കൃത്യമാണ്. പക്ഷേ ഏതെങ്കിലും സംസ്കാരത്തെ "ആര്യൻ" എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്താനുള്ള ഉപദാന മൊന്നും അതിൽ നിന്ന് കിട്ടില്ല. കാരണം ലിപി ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഒരു ഭാഷയെ സംബന്ധിച്ച വിവരമൊന്നും നൽകാൻ അതിനാവില്ല. ദൗർഭാഗ്യ ത്തിന് ഹാരപ്പൻ ലിപി ഇപ്പോഴും വായിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ആര്യൻ ആക്രമണം എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന് എന്തായാലും ഇപ്പോൾ യാതൊരു വിശ്വാസ്യതയുമില്ല. സ്വയം ആര്യന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്ന ചിലർക്കിടയിലും ആര്യൻമാരും ദാസന്മാരും തമ്മിലുള്ള സംഘട്ടനങ്ങലെ കുറിച്ച് ഋഗ്വേദത്തിൽ പരാമർശമുണ്ട്. ഇൻഡോ ആര്യൻ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവരുടെ സംഘങ്ങൾ ക്രമേണ ഇൻഡോ--- ഇറാനിയൻ അതിർത്തി ദേശങ്ങളിൽ നിന്നും , അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിൽ നിന്നും വടക്കേയിന്ത്യയിലെക്ക്‌ കുടിയേറിയെന്നും അവിടെ അവർ ആ ഭാഷ പ്രചരിപ്പിച്ചു എന്നുമുള്ള സിദ്ധാന്തത്തിനാണ് കൂടുതൽ സ്വീകാര്യത. കുടിയേറാനുള്ള ചോദ നയായി വർത്തിച്ചത് പുതിയ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയും, കൃഷിയോഗ്യമായ ഭൂമിക്കുവേണ്ടിയും, ചരക്കുകൾ മാറുന്നതിലൂടെയുള്ള ചില നേട്ടങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള അന്വേഷണവുമായിരുന്നു. ഇത്തരം കുടിയേറ്റങ്ങൾ സാമാന്യേന ആവാസ കേന്ദ്രങ്ങളെയോ സംസ്കാരങ്ങളെയോ അലോസരപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. ഇൗക്കൂട്ടർ പഴയ ഇറാനിയൻ ഭാഷ സംസാരിച്ചിരുന്നവരിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞവരുടെ സംഘങ്ങളായിരുന്നു എന്നും വാദമുണ്ട്. ഇവരുടെ ഭാഷയും ആശയങ്ങളുമാണ് "അവെസ്ത" യിൽ. അവെസ്തയിലും ഋഗ്വേദത്തിലും പൊതുവായുള്ള സങ്കൽപനങ്ങളുടെ അർത്ഥത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ തിരി മറിച്ചിലുകൾ ഉണ്ട്. ആര്യൻ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവർ ഇന്ത്യയ്ക്ക് പുറത്തു നിന്നു വന്നു എന്ന ആശയത്തോട് എതിർപ്പുള്ളവർക്കിടയിൽ ആക്രമണത്തെയും കുടിയേറ്റത്തെ യും സാൽമ്യപെടുത്താനുള്ള ഒരു പ്രവണത ദൃശ്യമാണ്. ചരിത്രപരമായി അവ രണ്ടും വ്യതിരിക്തമായ ,വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടു പ്രക്രിയകളാണ്. രണ്ടിനും വേണ്ട മുന്നുപാധികൾ---- പ്രവർത്തനങ്ങൾ, സംഘാടനം എന്നിവയും അനന്തരം ഉണ്ടായ സാമൂഹിക --- ചരിത്ര പരിവർത്തനങ്ങളുടെ പ്രരൂപങ്ങളും മറ്റുമായി ---വലിയ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. കുടിയേറ്റ സംഘങ്ങൾ ചെറുതായിരുന്നിരിക്കണം .ഗണ്യമായ സാംസ്കാരിക പകരം വയ്‌പ്പുകൾ ആണല്ലോ വലിയ കുടിയേറ്റങ്ങള് അടയാളപ്പെടുത്തുക. പക്ഷേ ഇവിടെ അത്തരം പകരം വ യ്‌പ്പുകൾ ഒന്നും ദൃശ്യമല്ല .കുടിയേറ്റം ഉയർത്തുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ആക്രമണം ഉയർത്തുന്ന പ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്----- സാംസ്കാരിക പാരസ്പര പ്രവർത്തനങ്ങൾ, ഭാഷ മാറ്റങ്ങൾ , ആതിഥേയ സംഘങ്ങളിലെയും വിരുന്നാളി സംഘങ്ങളിലെയും സാമൂഹികപദവി, നിർവചന പ്രക്രിയകൾ എന്നിവയിലെല്ലാം. ഭാഷാപരമായ തെളിവുകൾ ദൃഢമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഇന്തോ-ആര്യൻ ഇന്തോ-യൂറോപ്യൻ ഭാഷാകുടുംബത്തിൽ പെടുന്നു. അതിന് പൂർവ്വേഷ്യയിലെയും, ഇറാനിലെയും ചില പ്രാചീന ഭാഷകളുമായും യൂറോപ്പിൽ രൂപപ്പെട്ട ചില ഭാഷകളുമായി ഭാഷാശാസ്ത്രപരമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഇന്തോ-ആര്യന് പഴയ ഇറാനിയനുമായി രക്തബന്ധമുണ്ട് . അതിനു ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് രണ്ടാം സഹസ്രാബ്ദത്തോളം പഴക്കമുണ്ട് .ഇന്തോ-ആര്യൻ ദ്രാവിഡ ഭാഷയുടെയും മുണ്ട ഭാഷയുടെയും ഘടകങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഈ
ഭാഷകൾ ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽ മാത്രം അറിയപ്പെടുന്നവ ആയിരുന്നല്ലോ. ഗംഗാതടത്തിനോടടുത്ത് കിഴക്കായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ വെച്ച് രചിക്കപ്പെട്ട കൃതികളിൽ ഈ ഉൾചേർക്കൽ കാണാം .ഈ ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്നവർ തമ്മിൽ ഗണ്യമായ സങ്കല്പനങ്ങൾ നടന്നിരുന്നു എന്നതിന്റെ സൂചനയാണ് ഇത്. സംഭവങ്ങളുടെ പരമ്പര ഇപ്രകാരം ആയിരിക്കാം ഉരുത്തിരിഞ്ഞതെന്ന് തോന്നുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് രണ്ടാം സഹസ്രാബ്ദത്തിലെ സിന്ധു സംസ്കൃതിയിലെ നഗരങ്ങൾ അസ്ത പ്രഭമായി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവിടത്തെ സാമ്പത്തികവും ഭരണപരവുമായ വ്യവസ്ഥകൾ ക്രമേണ ഇല്ലാതായി. ഊന്നൽ ഗ്രാമീണമായ ആവാസകേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് മാറി. ഇക്കാലത്ത് ആകണം ഇന്തോ-ആര്യൻ സംസാരിക്കുന്നവർ ഇന്ത്യയുടെ വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് ഇന്തോ ഇറാനിയൻ അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രവേശിച്ചത്. വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ മലയിടുക്കുകളിലൂടെ ചെറുസംഘങ്ങളായി വന്നവർ ഉത്തരേന്ത്യയിൽ താവളമുറപ്പിച്ചിരി ക്കാം. ചെറുകിട കുടിയേറ്റങ്ങൾ വലിയ അലോസരം ഉണ്ടാക്കില്ല. അത്തരം കുടിയേറ്റങ്ങൾ മുന്നേതന്നെ തുടങ്ങിയിരിക്കാം. സാംസ്കാരിക വ്യത്യാസങ്ങൾ അടയാളപ്പെട്ടു കണ്ടു തുടങ്ങിയത് ഹാരപ്പൻ നഗരങ്ങളുടെ തകർച്ചയോടെയായിരുന്നു എന്നു മാത്രം. കൃതികളിലെ വിവരങ്ങൾക്ക് ഉപോദ്ബലകമായ പുരാവസ്തു തെളിവുകൾ ഒന്നുമില്ല. ആദ്യ ആവാസകേന്ദ്രങ്ങൾ പഞ്ചാബിലെ വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ താഴ്വരകളിലും സമതലങ്ങളിലും ആയിരുന്നു എന്നാണ കൃതികൾ നൽകുന്ന സൂചന. പിന്നീട് ചില സംഘങ്ങൾ സിന്ധുഗംഗാ നൃത്തത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയതായും അവയിൽ കാണാം. ഇങ്ങനെ തുടർച്ചയായ ചെറു കുടിയേറ്റങ്ങൾ ഇടയ പാതകളിലൂടെ യായിരിക്കാം ച രി ച്ചി ക്കുക. മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളും കൃഷിയോഗ്യമായ ഭൂമികളും അന്വേഷിച്ചായിരുന്നു വരവ് .കാരണം വന്നവർ പ്രധാനമായും കന്നുകാലി പരിപാലനം കൊണ്ട് ഉപജീവനം നടത്തിയിരുന്നവരായിരുന്നു. തുടർച്ചയായ ആവർത്തിച കുടിയേറ്റങ്ങൾ ഇറാനിലെ ഭൂപ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നും സിന്ധു പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് നടന്നിട്ടുള്ള തിന്റെ പരാമർശങ്ങൾ അ വെ സ്‌ ത യിലെ മിത്തുകളിൽ കാണാം. ഭൂമിക്കു മേലുള്ള സമ്മർദം വർദ്ധിച്ചു അതിനുകാരണം ജനസംഖ്യയും ജന്തുസംഖ്യയും കൂടിയതാണ്. ഇതാണ് കുടിയേറ്റങ്ങൾക്കു പ്രചോദനമായത് എന്നാണ് അ വെ സ് ത യിലെ മിത്തുകൾനൽകുന്ന വിശദീകരണം. പ്രദേശത്തെ മറ്റു ജനതകളും അടുത്തടുത്തു തന്നെ പാർത്തിരുന്നതിന്‍റെ സൂചനകൾ ഋഗ്വേദത്തിലും ഉണ്ട്. ഒന്നാം സഹസ്രാബ്ദത്തിന്റെ ആദ്യ കാലഘട്ടത്തിലാണ് മുൻ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ഋഗ് വേദ സൂക്തങ്ങൾ ഇന്ന് നമുക്ക് ലഭ്യമായിട്ടുള്ള തരത്തിൽ സംഗ്രഹി ക്കപ്പെട്ടത്. രചനയ്ക്കു ശേഷം ആ ണ്‌ സംഗ്രഹം എന്നത് സൂക്തങ്ങളുടെ കാലഗണന ഒരു പ്രശ്ന വിഷയ മാക്കിയിരുന്നു. സംഗ്രഹങ്ങളിൽ കേന്ദ്രസ്ഥാനം "കുടുംബ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവയ്ക്കാ യാണ്‌ പെടുന്നവ യ്‌ ക്കാണ്. അവ ആദ്യ സൂക്തങ്ങളിൽ പെടുന്നു എന്നാണ് കരുതുന്നത്. കൂടുതൽ ബഹുമാന്യ ങ്ങളായ കുടുംബങ്ങളുടെ തത്രേ, ഈ വിവരണ ഭാഗങ്ങൾ. കൃതിയുടെ കർത്താവായി കരുതപ്പെടുന്ന പൂർവികനിൽ നിന്ന് വംശ പരമ്പര അവകാശപ്പെടുന്ന കൂട്ടർ ഋഗ് വേദ ത്തെ പൈതൃകമായികൊണ്ടാടുകയും ചെയ്തു. ഋഗ് വേദ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായത് സായണ ന്റേതാണ്. അത് ക്രിസ്തുവിനു പിൻപ് പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് രചിക്കപ്പെട്ടത്. ആധുനികമായ അപഗ്രഥനങ്ങൾ ക്ക് മുൻപും എന്നാൽ താരതമ്യേന പിൽക്കാലത്തും ഉണ്ടായിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ദീപ്തമായത് സായണ വ്യാഖ്യാനമാണ് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു".

Monday, February 19, 2018

മുത്തങ്ങ ഭൂസമരത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രസക്തി ;.സുരന്‍ റെഡ്


കാലം പലതും മായ്ച്ച് കളഞ്ഞേക്കാം പക്ഷെ! മുത്തങ്ങയിൽ ചിതറിയ ചോര തുള്ളികളും, മുറിവുകളും ഒരിക്കലും ആർക്കും മായ്ച്ച് കളയുവാനാകില്ല. അത്രക്ക് ആഴത്തിലായിരുന്നു ആ മുറിവ്.
ആദിമ മനുഷ്യ സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ സംസ്കൃതി തുടികൊട്ടുന്ന മലയടിവാരങ്ങളിലും, വനാന്തരങ്ങളിലും നൂറ്റാണ്ടുകളായ് ജീവിച്ചു വരുന്ന ജനത അവർക്ക് അന്യാധീനമായ സംസ്കാരവും, ജീവിതവും തിരിച്ച് നൽകണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ടതിന് ഒരാധുനിക സർക്കാർ കാട്ടി കൂട്ടിയ പേക്കൂത്തുകളും നരാധമ പ്രവർത്തികളും ആധൂനിക കേരളം ഇന്നുവരെ കണ്ടതിൽ ഏറ്റവും ഭീകരവും, കിരാതവുമായിരുന്നു.
80 കളുടെ ആദ്യ പകുതിക്ക് ശേഷം കേരളത്തിലെമ്പാടും ആദിവാസികളുടെ അന്യാധീനപ്പെട്ട ഭൂമിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള മുറവിളി തുടങ്ങി. 90 കളോടെ പ്രക്ഷോഭം ശക്തമായി. ആ പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ അല സംസ്ഥാനത്തേമ്പാടും ഉയർന്ന് വരികയുണ്ടായി. CPI (ML) ന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തൃശൂർ ജില്ലയിലെ മണിയൻ കിണറിലും, ഒളകരയിലും, താമര വെള്ളച്ചാലിലും, ആനപാന്തത്തും, കള്ളി ചിത്രയിലും, സമരമാരംഭിച്ചു.മണിയൻ കിണറിൽ സമരം വൻ വിജയമായ്. ജണ്ട പൊളിച്ച് ഭൂമി കയ്യേറി. കള്ളി ചിത്രയിൽ സമരം വലിയ നേട്ടമുണ്ടാക്കി. സമരത്തിന്റെ ഭാഗമായി അട്ടപ്പാടിയിൽ ചിലയിടങ്ങളിൽ ആദിവാസി ഭൂമികൾ തിരിച്ചുപിടിച്ചു.വയനാട്ടിൽ പ്രക്ഷോഭം ശക്തമായി. പൂക്കോട് എസ്റ്റേറ്റും, സുഗന്ധഗിരിയും ആദിവാസികൾക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കണമെന്ന ആവശ്യങ്ങളുയർന്നു. ഇതിനിടയിൽ പാലക്കാട് നൂൽ ബോംബ് നടകം നടന്നു. സർക്കാർ തലത്തിൽ രസകരമായ ചില ചർച്ചകൾ ഉയർന്ന് വന്നു. ആദിവാസികളുടെ ഭൂമികളിൽ വലിയ രീതിയിലുള്ള നിർമ്മിതികൾ വളർന്ന് വന്നിരിക്കുന്നുവെന്നും അത് പൊളിച്ചുമാറ്റുവാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഭരണ പ്രതിപക്ഷങ്ങൾ ഒറ്റകെട്ടായ് പറഞ്ഞു. അവർ ഇടതും വലതും ഭൂമാഫിയകൾക്കും, കുടിയേറ്റ കൈയ്യേറ്റക്കാർക്കൊപ്പം അണിനിരന്നു. ഇതെ തുടർന്ന് 70 ലെ ആദിവാസി ഭൂ നിയമം ഭേധഗതി ചെയ്തു. ആദിവാസികൾ ആത്യന്തികമായി അവരുടെ ആവാസ മേഖലകളിൽ നിന്ന് ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ടു.
ഇത്തരമൊരു രാഷ്ട്രീയ അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് ഗോത്രമഹാസഭയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സെക്രട്ടറിയേറ്റ് നടയിൽ കുടിൽ കെട്ടി സമരമാരംഭിക്കുന്നത്. അനന്തപുരിയിലെ സിംഹാസനങ്ങൾക്ക് ഒട്ടും രസിക്കാത്ത കാര്യം. പക്ഷെ! കേരളത്തിലെ മനുഷ്യത്വം മരവിക്കാത്തവർ ഗോത്രമഹാസഭയോടൊപ്പം നിന്നു. അവസാനം സമരം വിജയിച്ചു. മറയൂരിൽ ആന്റണി മുഖ്യൻ നേരിട്ടെത്തി ഉടമ്പടിയുണ്ടാക്കി. ആദിവാസികളുമായി നൃത്തം ചെയ്തു. ഓരോ കുടുംബത്തിനും അഞ്ചേക്കർ ഭൂമി, തൊഴിൽ, അങ്ങിനെയങ്ങിനെ.
ഒന്നര പതിറ്റാണ്ട് തികയുന്ന മുത്തങ്ങ സമരത്തേ കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ ഞാൻ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന CPI ML റെഡ്ഫ്ലാഗ് നേതൃത്വം സമരത്തോട് എടുത്ത നിലപാട് ഏറെ വിചിത്രമായിരുന്നു. സി കെ. ജാനു ഫണ്ടിംങ്ങ് ഏജന്റാണെന്നും, അവർക്ക് പിന്നിൽ വിദേശ കരങ്ങളുണ്ടെന്നും, മാത്രവുമല്ല. സുഗന്ധഗിരിയും, പൂക്കോട് എസ്റ്റേറ്റും, മുത്തങ്ങ അടങ്ങുന്ന മേഖലകൾ അതിവ സൂഷ്മ ജീവി ജ്വാല ങ്ങളുടെ പ്രദേശമാണെന്നും, പരിസ്ഥിതിലോലമാണെന്നും കണ്ടെത്തി. ആദിവാസികൾക്ക് സൂക്ഷ്മജീവികളുടെ വിലപ്പോലും നൽകിയില്ല. അവരെ മനുഷ്യരുടെ ഗണത്തിൽ പോലും പരിഗണിച്ചില്ല അടിയോരുടെ പെരുമൻ സഖാവ് വർഗീസിന്റെ പിൻമുറക്കാരെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന നക്സൽ നേതൃത്വം. അതുകൊണ്ട് ഗോത്രമഹാസഭയുടെ സമരത്തേ തുറന്ന് കാണിക്കുവാനും തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങിനെയുള്ള എരണംകെട്ടവന്മാർ ഇന്ന് നല്ല പിണറായി ഭക്തരായി തീർന്നിരിക്കുന്നുവെന്നതും കൂട്ടി വായിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
കരാർ നടപ്പാക്കാത്ത സർക്കാർ നടപടികളിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് ഗോത്രമഹാസഭ മുത്തങ്ങയിൽ കുടിൽ കെട്ടി സമരം തുടങ്ങി.സർക്കാരിന്റെ പല രീതിയിലുള്ള പ്രലോഭനങ്ങൾ കണ്ട സമര നേതൃത്വം പിൻതിരിയിലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ വൻ രീതിയിലുള്ള പോലീസ് ഫോഴ്സിനെ ഉപയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പിന്നീട് നടന്ന നരനായാട്ട് വിവരണാധിതമാണ്. അത്രക്ക് ഭീകരം. സ്ത്രീകളേയും കുട്ടികളേയും വൃദ്ധരേയും പേപ്പട്ടിയെ പോലെ തല്ലി. കുടിലുകൾ തീയിട്ടു. പോലീസ് വെടിവെച്ചു. ജോഗിയെന്ന ആദിവാസി യും, ഒരു പോലീസുകാരനും കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഒളിവിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന സമര നേതൃത്വമായിരുന്ന പിന്നീട് പിടിയിലായ ജാനുവിനേയും, ഗീതാനന്ദൻ മാഷിനേയും ഇഞ്ചയതക്കുന്നതു പോലെ പോലീസ് തല്ലിച്ചതച്ചു.
2003 ഫെബ്രുവരി 19 കേരളം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വിറങ്ങലിച്ച് നിന്ന ദിവസമായിരുന്നു. പോലീസിന്റെ ക്രൗര്യം കണ്ട് ആർത്തലച്ച് സാമാന്യ ജനം നിന്നപ്പോൾ പൊതുസമൂഹവും, ഉത്തരവാദിത്വപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങളും സർക്കാരിന് മുന്നിൽ പഞ്ചപുച്ഛമടക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. തെരുവിൽ ഒരു നാലം കിട ഗുണ്ട കൊലകത്തിക്കിരയായാൽ ബന്ദും ഹർത്താലും നടത്തുന്നവർ മൗനം കൊണ്ട് ആദിവാസി സമരത്തേ നേരിട്ടു. ആകെ നടന്നത് തൃശൂരിലെ വാടാനപ്പിള്ളിയിലെ ചില സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളവർ നടത്തിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ. അതിന് കയ്യിൽ കിട്ടിയവരെ ലോക്കപ്പിൽ കയറ്റി ശരിക്കും പെരുമാറി പോലീസ്. എന്റെ നാട്ടിൽ നടവരമ്പിൽ BSP ക്കാർ നടത്തിയ പ്രകടനം. അവരെയും പോലീസ് തരിപ്പ് മാറ്റി. ഇതായിരുന്നു പൊതു അവസ്ഥ. അവിടെ മുത്തങ്ങയിൽ അടി കൊണ്ടുവരും മരിച്ചതുമെല്ലാം ആദിവാസികളല്ലെ. അവർക്ക് എന്ത് നീതി. അവരെല്ലാം അത് സഹിക്കേണ്ടവർ, അതാണ് അവരുടെ പ്രിവിലേജ്.
പിന്നീട് ചില പൊറാട്ട് നാടകങ്ങൾ അരങ്ങേറി. പാലക്കാട് കളക്ടേറ്റിലേക്ക് CPI M നടത്തിയ മാർച്ചിൽ പോലീസ് നടത്തിയ ലാത്തിച്ചാർജിൽ തല പൊട്ടിയ ഒരു സംസ്ഥാന നേതാവിന്റെ ചോര കൊണ്ട് മുഖം മിനുക്കിയ പരിപാടിയിലാണ് അന്നത്തെ നക്സൽ ഭൂതഗണങ്ങൾ ഉറഞ്ഞ് തുള്ളി ബന്ദ് നടത്തിയത്. നൂറ് കണക്കിന് മനുഷ്യരെ പുറം തല്ലി പൊളിച്ചും, കൈക്കാൽ തല്ലിയൊടിച്ചും നടത്തിയ പേക്കൂത്തിൽ വലിയ വായയിൽ ഇരുമ്പ് തള്ളി വെച്ചവർ തെരുവിലിറങ്ങി. അതാണ് മുത്തങ്ങ .
സമരത്തിന് ശേഷം ഏറെ കഴിഞ്ഞാണ് ഞാൻ മുത്തങ്ങയിലെ വീഡിയോ കാണുന്നത്. ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വേളയിൽ ഇടതുപക്ഷ കാമ്പിയിനിൽ. ഒരു ഞെട്ടലോടെയല്ലാതെ അത് ഓർക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അടി കിട്ടി വീണു കിടക്കുന്നവരെ ആ വഴി വരുന്ന പോലീസുകാർ വളഞ്ഞിട്ട് തല്ലുന്നത് ഓർക്കുവാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല. ചോരയും, ഉമിനീരും കൂടി കൊടുത്ത ദ്രാവകം പതഞ്ഞ് വരുന്നവരുടെ മുഖങ്ങൾ. അടി കൊണ്ട് ആർത്തലക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ. അലമുറയിടുന്ന അമ്മമാർ.
മുത്തങ്ങക്ക് ശേഷം എന്ത് എന്ന ചോദ്യങ്ങളുയരുമ്പോൾ കേരളത്തിലെമ്പാടും ഭൂമിക്ക് വേണ്ടിയീടുള്ള ക്ഷോഭങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുകയാണ്. ചെങ്ങറയിലും അരിപ്പയിലും മത്രമല്ല കേരളത്തിലെമ്പാടും ചെറുതും വലതുമായ സമരങ്ങൾ കരുത്താർജ്ജിക്കുകയാണ്. ജനങ്ങളുടെ ഉയിർത്തേഴുന്നേൽപ്പുകൾ ശക്തിപ്പെടുകയാണ്. പോലീസിന്റെ കിരാതമായ നരനായാട്ടുകൾക്കും, ഭരണകൂട അടിച്ചമർത്തലുകൾക്കും, വേട്ടയാടലുകൾക്കും ജനകീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനാകില്ല. അതാണ് മുത്തങ്ങയുടെ ബാക്കിപത്രം. അതാണ് വടയമ്പാടി. അതാണ് പുതുവൈപ്പ്, അതാണ് കീഴാറ്റൂർ..
LikeShow more reactions
Comment
Comments

Saturday, February 10, 2018

ഇന്നത്തെ ചിന്ത :സജി ചേരമന്‍



തൊഴിലാളിവർഗ്ഗ പാർട്ടി നേതാക്കളുടെ മക്കൾക്കു വിദേശത്തു കോടികളുടെ ബിസിനസ്സ്, തൊഴിലാളിവർഗ മക്കൾക്കു നാട്ടിൽ വാർക്ക പണി, ഗുണ്ടാ പണി, റെഡ് വാളണ്ടിയർ പരേഡ്, കൊടി പിടിക്കൽ, സ്റ്റേജിനു കഴുകോലു കുത്തൽ, ജാദക്ക് നീളം കൂട്ടൽ, രക്തസാക്ഷിത്വം. ഇതാണ് ശരിയായ വൈരുത്യാത്മാമിക ഭൗതിക വാദം. ഇത്രയേറെ വൈരുദ്യം മറ്റേവിടെ കാണാൻ കഴിയും?

Friday, February 9, 2018

കവികൾ;ലിനസ്



സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട 
കവികൾ പൂക്കളെ കുറിച്ചും 
പൂമ്പാറ്റയെക്കുറിച്ചും 
മുരുകൻ കാട്ടാക്കടയുടെ 
കണ്ണട വെച്ച് നിർത്താതെ 
വായിക്കുന്നു
സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട കവികൾ നെരൂദയുടെ 
കവിതകൾ ,വിയർപ്പിന്റെ 
മണവും , ഹൃദയത്തിന്റെ 
ഭാഷയും വായിക്കാൻ
മറന്നു പോകുന്നു 
സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട കവികൾ 
പുറം കയ്യിൽ തിരുകിയ 

മുഷിഞ്ഞ നോട്ടിന്റെ വികൃതിയിൽ 
സ്ഥലകാല ബോധമില്ലാതെ 

ചങ്ങലകൾ എടുത്തണിഞ്ഞു 
അടിമയാണെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു 
വെള്ളിക്കാശുകൾ 
കൈമാറുന്നു 
കൊലക്കത്തികൾ 
രാകി മിനുക്കി നൽകുന്നു 
സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട കവികൾ പതിയെ 
കണ്ണട മാറ്റി വെള്ളിക്കാശിന്റെ 
ഹോൾ സെയിൽ ഡീലർ മാരായി നടിച്ച്

 കോട്ടകൾ പണിതുയർത്തുന്നു 
കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ ആലകൾ 
ഉയർന്നു പൊങ്ങുന്നു 
കോട്ടയിലെ മതിലുകൾക്കു പുറത്ത് ചുറ്റും പൂവുകൾ നട്ട് പിടിപ്പിക്കുഞ്ഞു 
സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട കവികൾ 
ഇടക്ക് കവിതയെഴുതാൻ ആ
പൂവും കായും തേടുന്നു ...



വര :മുത്താര 

Wednesday, February 7, 2018

ഒരു പൊതുബോധത്തിന്റെ സൃഷ്ടി ;മാത്യു ഡേവിഡ്


'' സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തകരും ആക്ടിവിസ്റ്റുകളും രാഷട്രീയ പ്രവർത്തകരും ഒന്നിച്ചയിടമാണ് വടയമ്പാടി. ഒന്നിപ്പ് ഒരു പൊതുബോധത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയാകുമ്പോൾ ഓരോന്നിനെയും വേറിട്ട് കാണുന്നത് തെറ്റാവാം' എന്നാൽ കൺവെൻഷൻ എന്ന പൊതു സംജ്ഞയിൽ വ്യക്തികളുടെയും പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും പങ്കാളിത്തം സ്വാഭാവികം തന്നെയാണ് 




'രാവിലെ 10 മുതൽ വൈകിട്ട് 5 വരെ നടക്കുന്ന കൺവെൻഷനിൽ എത്തുന്നവർക്ക് സ്വയം ഏത് സമയവും തെരഞ്ഞെടുക്കാം എന്നൊരു ഓപ്ഷനുണ്ടായിരുന്നു' അതാണ് വടയമ്പാടിയിൽ ഉണ്ടായത്. ഉദാഹരണത്തിന് ജി ഗ്നേഷ് മേവാനിയോ മറ്റോ 10 മണിക്ക് എത്തിച്ചേരുമായിരുന്നു എങ്കിൽ എല്ലാവരും 10 മണിക്ക് തന്നെ വരാൻ ശ്രമിക്കുമായിരുന്നു. മറിച്ച് അങ്ങനൊരു VIP ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ ഓരോ സംഘടനയും സ്വയം തെരഞ്ഞെടുത്ത സമയ ക്രമീകരണം ആണ് വടയമ്പാടിയിൽ ഉണ്ടായത്. പോലീസും കാവിപ്പടയും കൺവെൻഷനെ ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ച വിധത്തിൽ തടയുമെന്ന മുൻ വിധിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതും സത്യം .




യഥാർത്ഥത്തിൽ പോലീസ് നടപടി അവിചാരിതമായിരുന്നു. ആ സമയത്ത് എല്ലാവരും എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നുമില്ല. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മുഴുവൻ നേതൃത്വത്തെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് പ്രഖ്യാപിത കൺവെൻഷൻ തടഞ്ഞ് കാവി താല്പര്യം സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആളുകൾ ചിതറുകയും രണ്ടു പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിലേക്ക് നീങ്ങുകയും ചെയ്‌തു ' കാവി എന്നത് തദ്ദേശീയ കൂട്ടായ്മയും സമരക്കാർ പുറത്തു നിന്നുമുള്ള കടന്നുകയറ്റക്കാരും എന്ന കാവി ഭാഷ്യം പോലീസ് കമ്മി പിന്തുണയോടെ അംഗീകരിക്കകയും പുറത്തു നിന്നും വന്നവർ മർദ്ദിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണെന്ന് നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്തു.

എന്നാൽ വടയമ്പാടിയിലെ 3 കോളനിയിലെയും ജനങ്ങൾ അവിടെ സമരരംഗത്തുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ സമരമുഖം മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നു. സമരസമിതി യോടൊപ്പം ആ പഞ്ചായത്തിലെ ദളിതർ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന ഖേദകരമായ വസ്തുത നാം ഇനിയെങ്കിലും തിരിച്ചറിയണം.
ഇത്തരം ന്യൂനതകളാണ് ഇന്നത്തെ വടയമ്പാടി സമരത്തെ ഇന്നത്തെ വാർത്തയാക്കിയത്.അതിനാൽ പരസ്പരം മാനിക്കുവാനാണ് നാം തയാറാകേണ്ടത്. കുറെക്കൂടി പഴുതടഞ്ഞ ക്രമീകരണം നമ്മൾ പ്ലാൻ ചെയ്യണം - വടയമ്പാടിയുടെ നാമമാത്രമായ പങ്കാളിത്തത്തെ വർധിപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കണം. 
70 കളിൽ മിടുക്കരായ ഒരു ദളിത് നേതൃത്യം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ദളിതരുടെ പതി നിലനിൽക്കുന്ന ആ ഭൂമി അവർ പട്ടയം വാങ്ങി സ്വന്തമാക്കുമായിരുന്നു. അവർ കഴിവ് കെട്ടവരായതുകൊണ്ടല്ലാ, അത്തരം സ്വന്തമാക്കലുകളെ ബുദ്ധിപൂർവം വിനിയോഗിക്കുന്നവർ ആയിരുന്നില്ല അവർ എന്ന സത്യം മനസിലാക്കി പൊതു സമൂഹവും ഇതിനെ പിന്തുണയ്ക്കേണ്ടതാണ് എന്നുകൂടി പറയുന്നു
'

Friday, December 1, 2017

ഹാരിസ് മാഷ് മാമൂൽ ധൈഷണികജീവിതത്തോട് കലഹിച്ച പ്രതിഭ;ശശി മേമുറി


       കസിനും ഗവേഷണ വിദ്യാർത്ഥിയും കവിയുമായ സാജു എൻ ടി യും Saju Santhamma സാജുവിന്റെ സഹോദരൻ സജി എൻ ടി യും എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോഴാണ് ഡോക്ടർ വി സി ഹാരിസിനുണ്ടായ അപകടത്തെക്കുറിച്ചു സൂചിപ്പിച്ചതു. ഹാരിസ് മാഷ് വെന്റിലേറ്ററിൽ ആണെന്നും രക്ഷപ്പെടുക പ്രയാസകരമാണെന്നും പറഞ്ഞു. അവർ പോയ ഉടനെ ഞാൻ ടി വി ഓൺ ചെയ്തു. സങ്കടകരമായ ആ വാർത്ത ടി വിയിൽ എഴുതിക്കാണിക്കുന്നു, ഡോക്ടർ വി സി ഹാരിസ് അന്തരിച്ചു. മുൻപൊരിക്കൽ മരണത്തെ മുഖ മുഖം കണ്ടിരുന്ന ഹാരിസ് മാഷ് അതിനെ അഭുതകരമായ അതി ജീവിച്ചിരുന്നു. നല്ല രംഗ ബോധമുണ്ടായിരുന്ന മാഷിനെ രംഗബോധം ഇല്ലാത്ത മരണം എന്ന കോമാളി തട്ടിയെടുത്തു മറഞ്ഞു. അടുത്ത ബന്ധുവിന്റെ അകാല മൃത്യു തരുന്ന വേദന പോലെ മാഷിന്റെ ചരമ വാർത്ത ഹൃദയത്തിൽ നിശബ്തമായ നീറിപ്പുകഞ്ഞു.
1991 ൽ ആണ് ഹാരിസ് മാഷ് കോട്ടയത്തു എം ജി യൂണിവേഴ്സിറ്റി സ്കൂൾ ഓഫ് ലെറ്റേഴ്സിൽ എത്തുന്നത്. വൈജ്ഞാനിക മേഖലയിലെ നിരവധി പ്രതിഭകൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ മാമൂൽ സൈദ്ധാന്തകരിൽ നിന്നും തികച്ചും വെത്യസ്തനായിരുന്ന ഹാരിസ് മാഷ് തികഞ്ഞ കലാകാരനും മനുഷ്യസ്നേഹിയുമായിരുന്നു . മാനദണ്ഡങ്ങളോ പ്രതേക പരിഗണനകളോ ഇല്ലാതെ അധ്യാപക/ വിദ്യാർഥി /സുഹൃത് സൗഹൃദങ്ങളെ അദ്ദേഹം നെഞ്ചിൽ ഏറ്റി, അരികു ജീവിതങ്ങളുടെ സഹയാത്രികൻ ആയി.
സംവാദ / വിമര്ശന പാഠങ്ങളുടെ അക്കാദമിക് പരിസരത്തു മാത്രം നിൽക്കാതെ ജനകീയ പ്രതിരോധങ്ങളിലും, ദളിത് / ആദിവാസി പ്രക്ഷോഭങ്ങളിലും, കീഴാള പഠനങ്ങളിലും, സമാന്തര നാടക/ സിനിമ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ലോകോത്തര ഫിലിം ഫെസ്റ്റ് ഓപ്പൺ ഫോറത്തിലെ ചർച്ചകളുടെ പ്രധാന വാഗ്പ്രമാണിയും ആയി ഉത്തരാധുനിക വ്യവഹാരങ്ങളെ ഏറ്റവും സര്ഗാത്മകവും അര്ഥപൂര്ണവും ആക്കി ഹാരിസ് മാഷ്. പ്രസിദ്ധ ചിന്തകന്മാരായ ഹൂക്കോയെയും ദെറീദയെയും കുറിച്ചുള്ള ഹാരിസ് മാഷിന്റെ പഠനങ്ങൾ സാഹിത്യ ഗവേഷണ ലോകത്തിനു വലിയ സംഭാവന ആണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
1994 മുതൽ കുറിച്ചി ദളിത് വിമൻസ് സൊസൈറ്റിയിൽ വെച്ച് പ്രസിദ്ധ ചിന്തകനും എഴുത്തുകാരനും ആയ പ്രൊഫസർ ടി എം യേശുദാസനും T M Tmy T M Yesudasan ഭാര്യ ലവ്ലി സ്റ്റീഫനും തുടങ്ങി വെച്ച ദളിത് പഠന പാരമ്പരകൾക്കു ഡോക്ടർ എ കെ രാമകൃഷ്ണൻ, ഡോക്ടർ എം കുഞ്ഞമ്മാൻ, Sunny Mannumanam Kapicadu ഡോക്ടർ പി ശിവാനന്ദൻ, ഡോക്ടർ രാജൻ ഗുരുക്കൾ, ഡോക്ടർ വത്സല ബേബി , ഡോക്ടർ സനൽ മോഹൻ സിനിമ സംവിധായകൻ ബി ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ , ഡോക്ടർ വി സി ഹാരിസ് തുടങ്ങി അക്കാഡമിക് രംഗത്തെ പ്രഗത്ഭർ നേതൃത്ത്വം നൽകി. ഹാരിസ് മാഷുമായി വ്യക്തി ബന്ധം ഉണ്ടാവുന്നത് ഈ പഠന ക്ളാസ്സുകളിൽ വെച്ചാണ് . കേരളത്തിൽ നടാടെ നടന്ന ഈ പഠനശിബിരങ്ങൾക്കു ദളിത് സ്വതാനേഷണത്തിനും നവ ജ്ഞാന നിർമ്മിതിക്കും പുത്തൻ രാഷ്ട്രീയ സാംസ്കാരിക വ്യവഹാരത്തിനും വൈവിധ്യമായ ചിന്താ ധാരകളെ വിസ്പോടനകരമാക്കി വളർത്തുവാൻ കഴിഞ്ഞു. അന്നത്തെ ചില സെമിനാർ പ്രബന്ധങ്ങൾ ഇപ്പോൾ എം ജി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ ഗവേഷണ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കായി സിലബസിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്.
1997 ൽ പ്രൊഫൊസ്സർ റ്റി എം യേശുദാസൻ പ്രസിദ്ധ എഴുത്തുകാരൻ സി അയ്യപ്പൻറെ പ്രേതഭാഷണം എന്ന ചെറുകഥയെ അവലംബിച്ചു വേഴ്ച എന്ന പേരിൽ നാടകത്തിനായ് സ്ക്രിപ്റ്റ് ചെയ്തു. (ഈ നാടകം ഭാഷാബോഷിണി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു.) ഡോക്ടർ സാംകുട്ടി പട്ടംകരി Samkutty Pattomkary സംവിധാനം നിർവഹിച്ച ഈ നാടകം കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ ദളിത് സ്ത്രീ നാടകവേദിയുടെ (കുറിച്ചി) നേതൃത്വത്തിൽ ബാംഗളൂർ അടക്കം നിരവധി സ്ഥലങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. ഷൈലമ്മ, പ്രീയാമോൾ കെ.സിPriya Chacko, ബിന്ദു അപ്പുകുട്ടൻ, മല്ലിക, അപ്പുകുട്ടൻ, എം റ്റി ജയൻ, ജോസ് എം ജെ തുടങ്ങിയവർ പ്രധാന വേഷങ്ങൾ ചെയ്തു. ഞാനും അനിയൻ കെ സിയും Aniyan Kc മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളും ചേർന്ന് ഇതിന്റെ രംഗകല ചെയ്തു. ഈ നാടകം കണ്ട ഹാരിസ് മാഷ് വേഴ്ചയെന്ന ഈ സ്ക്രിപ്റ്റിനെ അവലംബിച്ചു ചലച്ചിത്രാവിഷ്ക്കാരം ചെയ്യണമെന്ന താത്പര്യവുമായി മുന്നോട്ടു വന്നു. സണ്ണി എം കപിക്കാട് ഞങ്ങൾ മറ്റു സുഹൃത്തുക്കൾ ഈ ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുത്തു. ഏകദേശം കഥാപാത്രങ്ങൾക്കുള്ള കാസ്റ്റിംഗും നടന്നു. സിനിമക്ക് പറ്റിയ കുറച്ചു ദളിത് കോളനികൾ കണ്ടു വെക്കണമെന്ന് മാഷ് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ കോട്ടയത്ത് പ്രാന്ത പ്രദേശങ്ങളിലെ ചിലി കോളനികൾ ഞങ്ങൾ കണ്ടു മാഷിനെ വിവരം ധരിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഈ സിനിമക്കായി ഹാരിസ് മാഷിന്റെ നിരവധി ശ്രെമങ്ങൾ നടന്നെങ്കിലും എന്തെക്കൊയോ കാരണങ്ങളാൽ അത് നടക്കാതെ വന്നു.
മധ്യ കേരളത്തിലെ ദളിത് അവകാശ പോരാട്ടങ്ങൾക്കൊപ്പം പ്രത്യക്ഷമായി ഹാരിസ് മാഷ് ഇടപെടുന്നതു 2000 ൽ കുറിച്ചിയിലെ സചിവോത്തമപുരം ദളിത് കോളിനിയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് വീടുകൾക്ക് മുകളിലൂടെ കോളിനിവാസികളുടെ ജീവനെ ഭീക്ഷണി ആയി ഉയർന്ന 11 ലൈൻ അഴിച്ചു മാറ്റണമെന്ന പ്രഷോഭത്തിൽ ആയിരുന്നു. നീതി ലഭിക്കുവാൻ ആത്മാഹൂതി ചെയ്ത കുറിച്ചി ശ്രീധരന് (2000 ഫെബ്രുവരി 2) 2000 ഫെബ്രുവരി 5 ന് ചിങ്ങവനത്ത് ഗോമതി ജങ്ഷനിൽ ഐക്യദാർട്യം പ്രഖ്യാപിച്ച സമ്മേളനം ഉത്ഘാടനം ചെയ്തത് ഡോക്ടർ വി സി ഹാരിസ് ആയിരുന്നു. തുടക്കത്തിൽ 20 പേര് പങ്കെടുത്ത സമരജാഥയിൽ മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ 500 ൽ അധികം ആളുകൾ പങ്കെടുത്തു. എം ഗീതാനന്ദൻ, സണ്ണി എം കപിക്കാട്, എം ഡി തോമസ് , എം ആർ രേണുകുമാർ , എം ബി മനോജ് Mb Manoj Mb , കല്ലറ അനിൽ ബിജു , അപ്പുക്കുട്ടൻ, ബിന്ദു അപ്പുകുട്ടൻ, രേഖാരാജ്, സന്തോഷ് പെറുതുരുത്, കല്ലറ ശ്രീകുമാർ, എം റ്റി ജയൻ, ബാബു തൂമ്പൻ Babu Babuthoomban Thoombil തുടങ്ങി ഞങ്ങൾ മാസങ്ങൾ നീണ്ടു നിന്ന അവകാശ സമരങ്ങളിൽ സജീവമായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ശക്തമായ ദളിത് പ്രതിരോധങ്ങളെ അടിച്ചൊതുക്കുവാൻ സർക്കാർ ദിവസങ്ങളോളം നൂറു കണക്കിന് പോലീസ് സേനയെ കോളിനി മുഴുവൻ വിന്യസിച്ചിരുന്നു. സ്വകാര്യ വ്യകതിയുടെ ഫാക്ടറിക്ക് വേണ്ടിയാണു കോളിനിക്ക് മുകളിലൂടെ 11 ലൈൻ വലിച്ചത്. ദളിത് സ്വത്വ രാഷ്ട്രീയത്തെയും ദളിത് അവകാശ പോരാട്ടങ്ങളെയും എതിർക്കുന്ന ഭരണകൂടം നീതി നിഷേധത്തിൽ കോളിനി വാസികളുടെ ജീവന് പുല്ലു വില നൽകുകയായിരുന്നു.
ഒരു മാസക്കാലം കോളനിയിൽ താവളം ഉറപ്പിച്ച ആയിരക്കണക്കിന് പോലീസ് സേനയെ തീറ്റിപ്പോറ്റിയതിന്റെയും അവരുടെ വാഹനങ്ങൾ ഭീതികരമായ അന്തരീക്ഷം ഉണ്ടാക്കി കോളനിക്കു കുറുകെ ചീറിപ്പാഞ്ഞതിന്റെയും പകുതി പണം പോലും വേണ്ടായിരുന്നു 11 കെ വി ലൈൻ അഴിച്ചു മാറ്റി ജനവാസം ഇല്ലാത്ത വഴിയേ പുതിയ ലൈൻ കൊടുക്കുവാൻ. എന്നാൽ ഗവർണ്മെന്റിന്റെ നിലപാട് കേവലം സ്വകാര്യ വ്യക്തിയുടെ താത്പര്യത്തെയും അയാളുടെ ബിസിനസിന്റെ വളർച്ചയെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നുള്ളതിന് ഉപരി ദളിത് അവകാശ ബോധത്തെ രാഷ്ട്രീയ ബോധത്തെ/ ദളിത് കൂട്ടായ്മകളെ തല്ലിക്കെടുത്തി ഒരിക്കലും വളരാതെ അവരെ എക്കാലവും അടിച്ചമർത്തി നിശബ്തരാക്കുക എന്നുള്ളതാണ്. കാരണം അവരുടെ കസേരകൾ ഇളകാതെ ഇരിക്കണമെങ്കിൽ ഈ ദളിത് ബഹുജൻ കൂട്ടായ്മകളെ അവരുടെ അടിയാളർ ആയി എക്കാലത്തും നിലനിർത്തണം. രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യമുള്ള ആത്മാഭിമാനം ഉള്ള ദളിത് യുവനിര ഗവർമെന്റിന്റെ നീതി നിരാസത്തിനു ബദൽ ആയി കുറിച്ചി സചിവോത്തമപുരം ദളിത് കോളിനിയിലേക്കു ഒഴുകി എത്തി അനന്തരം കുറെ ചെറുപ്പക്കാർ ചേർന്ന് 2000 ഫെബ്രുവരി 27 ന് 11 ലൈൻ അറുത്തു അഴിച്ചെറിഞ്ഞു. ദളിത് അവകാശ പോരാട്ടത്തിന് പുതിയ ചരിത്രം എഴുതി
ചരിത്രത്തിൽ എക്കാലത്തും ശ്രെദ്ധേയം ആയ ഈ അവകാശ പോരാട്ടത്തിൽ ഹാരിസ് മാഷ് അണിചേർന്നത് അരികുജീവിതങ്ങളോട് ഉള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനന്യമായ ആത്മബന്ധം കൊണ്ടാണ്.
ഈ സമരത്തിന് മുഖ്യ നേതൃത്വം വഹിച്ചത് ഞങ്ങൾ യുവാക്കൾ ജേഷ്ഠ സഹോദരൻ ആയി കാണുന്ന കേരളത്തിലെ നിർണ്ണായക ദളിത് അവകാശ പോരാട്ടണങ്ങളുടെയും ഭൂ സമരങ്ങളുടെയും ജാതി ലിംഗ വിവേചനനൾക്കെതിരെയും തന്റെ ജീവിതം സമർപ്പിച്ച ഞങ്ങൾക്ക് എക്കാലത്തെയും ആവേശമായിരുന്ന ശ്രീ എം ഡി തോമസ് Emdeethomas Thomas ആണ്. ഹാരിസ് മാഷിന്റെ സുഹൃത്തു ആയിരുന്നു എം ഡി തോമസ്.
2007 ൽ കോട്ടയം ലളിത കലാ അക്കാഡമി ആര്ട്ട് ഗ്യാലറിയിൽ ഞാനും കവിയും ചിത്രകാരനുമായ എം ആർ രേണുകുമാറും, എഴുത്തുകാരനും ചിത്രകാരനും ആയ ഡോക്ടർ അജയശേഖറും, ചിത്രകാരന്മാരായ അനിരുദ്ധ് രാമനും Anirudh Raman,ജെയിൻ കെ ജിയും ചേർന്ന് എമേർജിങ് ഐസ് എന്ന പേരിൽ ഒരു ചിത്ര പ്രദർശനം നടത്തി. ഹാരിസ് മാഷ് ഞങ്ങളുടെ ചിത്രപ്രദർശനം കാണുവാൻ വന്നിരുന്നു. അന്ന് എന്റെ ബഷീർ ചിത്രങ്ങൾ കണ്ട മാഷ് സ്കൂൾ ഓഫ് ലെറ്റേഴ്സ് ബഷീർ ചെയറിൽ വെക്കുവാൻ ബഷീറിന്റെ ഒരു വലിയ ഡ്രോയിങ് വരച്ചുകൊടുക്കണമെന്നു പറഞ്ഞു. വർഷങ്ങൾ കുറെ പിന്നിട്ടു. ആ ചിത്രം വരാക്കുവാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. പിന്നീട് പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങൾ പരസ്പരം അതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചിട്ടുമില്ല.
വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുൻപ് കോട്ടയത്ത് ദർശന കൾച്ചറൽ സെന്ററിൽ വെച്ച് ഡോക്ടർ പി ബാലചന്ദ്രൻ P Balachandran Nadakomസംവിധാനം ചെയ്ത നാടകത്തിൽ ഹാരിസ് മാഷാണ് മുഴുനീള പ്രധാന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ച്ചതു. ആ നാടകം കാണുവാൻ ഞാൻ പോയിരുന്നു. മെറ്റമോർഫോസിസ്ന്റെ രസതന്ത്രം തന്റെ കഥാപാത്ര സൃഷ്ടിയിൽ പൂര്ണമാക്കി പുതിയ തീയേറ്റർ ഭാഷയെ ആവിഷ്കരിച്ചത് ഏവരെയും അത്ഭുത പരതന്ത്രരാക്കിയത് ഓർമ്മിക്കുന്നു. രംഗഭാഷയെ കുറിച്ച അഗാധമായ അറിവുള്ള നടനും കൂടിയായിരുന്നല്ലോ മാഷ്.
സണ്ണി എം കപിക്കാടുമായ് ഹാരിസ് മാഷിന് അടുത്ത വ്യക്തി ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ബന്ധം ഞങ്ങൾ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് അദ്ദേഹവുമായി അടുത്ത് ഇടപെടാനും സൗഹൃദ സംഭാഷണത്തിൽ ഏർപ്പെടാനും പലപ്പോഴായി അവസരം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ ജനകീയ പ്രതിരോധങ്ങളിലും തന്റെ പ്രീയ ജീവിത സഖി, സൂര്യ നെല്ലി കേസുകളടക്കം കേരളത്തിന് നിർണ്ണായക കേസുകൾ ഏറ്റു എടുത്ത അഡ്വക്കേറ്റ് അനില ജോര്ജും മാഷിന് ഒപ്പം കൂട്ടിനുണ്ടായിരുന്നു. ഹാരിസ് മാഷ് അവസരവാദ ബുദ്ധിജീവി നാട്യങ്ങൾക്കും അപ്പുറം ഒരു മനുഷ്യന്റെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ചേർന്ന ഒരു പച്ചമനുഷ്യൻ ആയിരുന്നു.
എഴുത്തുകാരൻ, വിദ്യാഭ്യാസ വിചി ഷണൻ, വിദ്യാർഥികളുടെ പ്രീയ ഗുരു നാഥൻ, നാടകപ്രവർത്തകൻ , നിരൂപകൻ, പരിഭാഷകൻ, സാമൂഹിക പ്രവർത്തകൻ വൈവിധ്യ മേഖലയിലൂടെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ നടത്തം നിലയ്ക്കുമ്പോൾ വലിയ ശൂന്യതയും നഷ്ടപ്പെടലും ഉണ്ടാവുന്നു. ഒക്ടോബർ 10 നു കോട്ടയത്ത് കെ പി എസ് മേനോൻ ഹാളിൽ പൊതു ദർശനത്തിനു വെച്ചപ്പോഴും പിന്നീട് മാഷ് ഏറ്റുമാനൂരിന് അടുത്ത് പട്ടിത്താനത്തു കവി സ് ജോസഫിന്റെ അടുത്ത് വാങ്ങിച്ച സ്ഥലത്തു മതപരമായ ചടങ്ങുകൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ അടക്കം ചെയ്തിടത്തും ഞാൻ പോയ്. ആ പച്ചമനുഷ്യൻ മണ്ണിന്റെ പച്ചഹൃദയത്തിൽ നിത്യതയിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോൾ അവിടെ കൂടിയ എല്ലാവരും വിതുമ്പി. ഹാരിസ് മാഷ് അനശ്വരമായ ഒരു മഴ മേഘം ആണ് അത് ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് , പുതിയ ധാരകളിലേക്കു അപാരതകളിലേക്കു പെയ്തു പെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കും

മനുഷ്യപുത്രനായി മാറിയ മല്ലപ്പള്ളി അടിമ .ടി. എം. യേശുദാസൻ

മനുഷ്യപുത്രനായി മാറിയ മല്ലപ്പള്ളി അടിമ ................................................................ ടി. എം. യേശുദാസൻ ===============...