Thursday, August 17, 2017

പ്രിയ ദൈവമേ,
 ഇവിടെനിന്നുമെൻറെ
 പിതാവിനുള്ള കത്ത്.
ഒരുപക്ഷേ;
അങ്ങിതറിയുന്നുണ്ടാകും.
എങ്കിലുമൊരു കൊച്ചു ദു:ഖം
അറിയിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

പ്രിയപ്പെട്ട പപ്പാ;
എനിക്കങ്ങയെ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ചിലനേരം; ഞാനിരുന്നതിശയിക്കും.!
ഇതെന്നെ നീലിപ്പിച്ചു കളയുന്നു.
എങ്കിലും എൻറെയുള്ളിലെ
 ഇരുട്ടിലെവിടെയോ ഒരോർമ്മയുണ്ട്.
ഇതെന്നെ അങ്ങയിലേക്ക്  കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.

ഓ!പപ്പാ;
ഈ അഭാവം ഞങ്ങളേറെ അനുഭവിക്കുന്നു.
മക്കൾ ഇവിടെ വളരുന്നത് അറിയുന്നുണ്ടാവും. 
 അമ്മ നല്ലതല്ലാതൊന്നും
ചെയ്യുന്നില്ലന്നോർത്ത് അതിശയിക്കും.

ഞാൻ;
വീഴുമ്പോഴും
നീലിച്ച് പോകുമ്പോഴൊക്കെയും
അങ്ങയുടെ കഥയെന്നോട് പറയുക.
അതെൻറെ
പേടിയുംകണ്ണീരും മായ്ച്ച് കളയും.
ഒരു കരുതലിനക്കുറിച്ച്
അങ്ങറിയാൻ എഴുതിയെന്ന് മാത്രം.
നിശ്ചയം :
ഞാനങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
ആ അഭാവം,
ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നു.
എൻറെ സഹോദരങ്ങളും.!

എനിക്കറിയാം;
അങ്ങയുടെ സ്നേഹം ഏവർക്കുംപകർന്നു.
വിശ്വാസമർപ്പിച്ചവരിൽ
ചതിച്ഛവർക്ക് പോലും!
എന്നാൽ വഞ്ചന
 മറ്റൊരു നാളെയെ കൊണ്ടുവരു; 

എൻറെയമ്മ പറഞ്ഞതുപോലെ.

ഞാൻ ഈ കത്ത്,
വേദപുസ്തകത്തിനുള്ളിൽ വയ്ക്കുന്നു.
ഞാൻ യഹോവയോട്
പ്രാർത്ഥിക്കാനൊരുങ്ങുകയാണ്.
തൻറെ ദൂതഗണങ്ങളെ അയച്ച്
ഈ കത്ത് എത്തിക്കുവാൻ.
എന്നെത്തന്നെ പുതുക്കുവാൻ.



 


ങ്ങൾ
എന്തായിരിക്കണമെന്ന്
നിങ്ങളാശിച്ചത്
ഞങ്ങൾ  നിരസിച്ചു
അത് തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ .
ഞങ്ങൾക്ക് മാറാനാവില്ല.
നിങ്ങൾക്കതറിയില്ല.
എന്നെ പഠിപ്പിക്കാനും നിനക്കാവില്ല.
കാരണം തുല്യ അവസരങ്ങളേയില്ല.
എൻറെ മോചനത്തേക്കുറിച്ചാണോ സംസാരം?
ജനങ്ങൾ - സ്വാതന്ത്ര്യം- മോചനം!
ഞങ്ങൾ  ഏറെക്കാലമായി ചക്കാട്ടുകയാണ്.
പിന്തിരിപ്പന്മാർ!  പിന്തിരിപ്പന്മാർ!

ബാബിലോൺ ആചാരം ചോരകുടിക്കലാണ്.
അതെ, അനുദിനം
കുട്ടികളെ ഊമ്പി കുടിക്കയാണ്.

ഞാൻ പറയുന്നു
പറയുന്നു ബാബിലോൺ ആചാരം
ചോരകുടിയാണ്.
വീണു പോകുന്ന സാമ്രാജ്യം,
കഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെ ചോരകുടിച്ച് തീർക്കൽ,
നിരന്തരമായ വഞ്ചന!
പദവി തേടിയിറങ്ങുന്ന
തേടിയിറങ്ങുന്ന കള്ളന്മാരും കൊലപാതകികളും.
വെളിയിലേക്ക് നോക്കുക.
കഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെ രക്തമൂറ്റിക്കുടിക്കുകയാണവർ.

വരൂ;
കുട്ടികളോട് സത്യം പറഞ്ഞ്കൊടുക്കുക.

നമ്മൾ ഏറെക്കാലമായി
ചക്കാട്ടുകയാണ്.
പിതാക്കന്മാരുടെ ദേശം വെടിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ 
.നമ്മൾ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടു,
ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുന്നു.


Wednesday, August 16, 2017

മോശപ്പാപ്പനെന്ന് നാട്ടിൽ വിളിപ്പേരുള്ള
 ചരദൻ ചാക്കോച്ചിയെന്ന
എന്റെ വല്യപ്പച്ചൻ.
ഏലയാസറെന്ന
വെടിക്കാരൻ ഐമുവിൻറെ നിഴലായിരുന്നു.
വന നിഗൂഢതയുടെ നിശബ്ദതയുടെ
അടിവാരങ്ങളിൽ രണ്ടു ശ്വാസങ്ങളായവർ ഇരുളിലങ്ങിങ്ങറിഞ്ഞു.

ചാകാത്ത, വാഴാത്ത ജീവിതങ്ങളെ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ വാരിക്കുട്ടി
ആരെയും പിരിച്ചുകാണാത്ത വന്യതയുടെ മടിയിലേക്ക് മലകയറി പോയപ്പോഴാണ്
ചരദൻ ചാക്കോച്ചി "മോശയ'യായത്.
സമയത്തിൻറെ അടരുകളോരോന്ന്
വിണ്ടർന്നപ്പോൾ മോശപ്പാപ്പനായി. ;ചരദൻ ചാക്കോച്ചി  യെന്ന പേര്;
അതിപുരാതന കാലത്തെന്നോ ഏതോ കൽമടക്കുള്ളിലെ കോറിവരക്കലായി.

മുള്ളരിങ്ങാട്ട്,
കുടിയും വെടിവെപ്പുമായി നടന്ന്
നാട്ടുകാരുടെ ഉറക്കം കെട്ടപ്പോൾ
മന്നാങ്കണ്ടത്തിൽ വന്ന്
തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയ
വെടിക്കാരൻ ഏലയാസർ;
എരുമേലിക്കാരൻ മരക്കച്ചവടക്കാരൻ പൂക്കോയയുടെ വെടിക്കും തടിക്കും ഉന്നമായി നടന്നു.(അങ്ങനെയാണ് ഏലയാസർ ഐമുവാകുന്നത്. )
നിഴലായി വല്യപ്പച്ചനും.
അന്നൊക്കെ വല്യപ്പച്ചന് ചെവിയും മൂക്കും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. 
വേരുകളില്ലാത്തവർ
ആകാശത്തേക്ക് വളർന്നു തുടങ്ങിയ കാലത്ത്,
പൂക്കോയ മലയിറങ്ങിപ്പോയി. അതിന് മുമ്പേ;പാതിവനം കുന്നിറങ്ങിയിരുന്നു.

ഐമു പിന്നെ;
കാടാറുമാസംനാടാറുമാസം അവതാരലക്ഷ്യം തുടർന്നു. മോശപ്പാപ്പനും.
ഓരോരോ കിടിലൻ കഥകളുമായി
അവർ നാടിറങ്ങി തിരിച്ചുപോകും.
കണക്കില്ലാത്ത കാലങ്ങളായി
കാട് കാത്ത്സൂക്ഷിച്ച രഹസ്യങ്ങൾ
ചായക്കടയിലും ചാരായക്കടയിലും പതഞ്ഞ് പൊങ്ങി.
നിഗൂഢതയിലേക്ക് പേടിയില്ലാതിറങ്ങിപ്പോകുന്ന
ഐമുവിനെ പേടികലർന്ന
ആരാധനയിൽ പൊതിഞ്ഞ് വച്ചവർക്കിടയിലൂടെ അയാൾ നാട്ടിലില്ലാത്തപ്പോഴുംചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു.

അക്കാലം,
നാട്ടിലെ മച്ചികളെല്ലാം പെറ്റു.
പുരുഷനെയറിയാത്ത കന്യകമാരും.

അന്ന്
കാടിറങ്ങി വന്നത് നടുക്കുന്ന
കഥയുമായാണ്.
ശരീരമാസകലം പരിക്കുമായിവന്ന<br>
ഐമു സകല
രേയും നടുക്കി.
മുന്നിൽ വീണ വെടിയിറച്ചിയാരും കണ്ടില്ല. ചുരുളഴിഞ്ഞ  ഐമുവിൻറെ മൗനം അവർക്കിടയിൽ പത്തിവിരിച്ചു നിന്നു.
കരിങ്കോളി!!
കഥകളിൽ കേട്ട വലിയ പാമ്പ്.
തലയിൽ കോഴിപ്പൂവുള്ള
കറുത്ത ഭീകരൻ.
ഞൊടിയിൽ എവിടെയും പറന്നെത്തുന്നവൻ. 
ഇണയെ വെടിവെച്ചിട്ട
ഐമുവിൻറെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞ കരിങ്കോളിയെ
അകക്കണ്ണിൽക്കണ്ടവർ വീട്ടിലേക്ക്പാഞ്ഞു.

അക്കാലം
വല്യപ്പച്ചൻ  വീട്ടിൽ നിന്നും
പുറത്തിറങ്ങിയതേയില്ല.
മിണ്ടാട്ടത്തിൻറെ റേഷനും തീർന്ന്,
കണ്ണും തുറിച്ചങ്ങനെയിരുന്നു. ഓരോ പത്ത് നിമിഷവും പാവാടക്കാരിയിയായ മേരിയാൻറിയെ വന്ന് നോക്കും. തോണ്ടയിൽനിന്നും
മൂക്കിലേക്കെത്തുന്ന മൂളലുകൾ കറുകറെ പുറത്ത് വരും.

 വല്യപ്പച്ചൻ
ആരെയോ കാത്തിരിക്കുമ്പോലെ
ഉറങ്ങാതിരുന്നു.
ഓരോ ഇലയനക്കങ്ങളിലേക്കും കണ്ണുകൾ കൂട്ടിപ്പിരിച്ച് നീട്ടി. 
തുണിയുരിഞ്ഞ് വച്ച്,
യാമങ്ങൾ കടവിറങ്ങുമ്പോൾ
കണ്ണൂകുടഞ്ഞ വല്യമ്മച്ചി
" ഒടേതമ്പുരാൻറ അനിച്ച "യെന്ന് കരഞ്ഞു. 

വല്യമ്മച്ചീടെ കൂടെ വന്ന
പ്രാർത്ഥനാവരമുള്ള ഉപദേശിമാർ
ലെഗ്യോനെക്കണ്ട് ഭയന്നോടിപ്പോയി.
 വല്യമ്മച്ചി പെരക്ക് ചുറ്റും പ്രാകിക്കരഞ്ഞ് നടന്നു.

ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട രാപ്പകലുകളിലൂടെ<br>
കരിങ്കോളി പ്രതികാര ദാഹവുമായി അദൃശ്യമായി
പുളച്ച് നടന്നു.

കുഞ്ഞിട്ടിപ്പറയനെന്ന്
പൊലയാടിമക്കളുടെ പൊടിപ്പുകൾ പോലും വിളിച്ചുവന്ന ഇട്ടിച്ചാൻ വല്യപ്പച്ചൻറെ കൂട്ടുകാരനായിരുന്നു. 
മൂത്തമകൾക്ക്
അവിഹിത ഗർഭം മരണവാറണ്ടായത് മുതൽ
ഇട്ടിഛ്ചാനൊരു ഇരുമ്പുതൂണായി.
ഉറങ്ങാതെ വീടിന്  രാപ്പകൽ കാവലിരുന്നെങ്കിലും
ഇതിനോടകം അനേകം പെണ്ണുങ്ങളേപ്പോലെ ഇളയമകൾ
മേലുപോയോ കീപോയോന്നറിയാതെ
നാടന്തിച്ചു നിന്നു. 
കരിങ്കോളി ഒരു യാഥാർഥ്യമായന്ന് ഐമുവിൻറ പരിക്കോടെ നാട്ടുകാർക്ക് ബോദ്ധ്യമായി.
പക്ഷേ;
ഗർഭങ്ങൾ പിന്നെയും ചോദ്യചാചിഹ്നമായി.

കരിങ്കോളി;
ഭയത്തിൻറ കരിമേഘമായ് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് കൊച്ചുവർക്കി
കാലുകുത്തുന്നത്.
കുഞ്ഞിട്ടിച്ചാൻറേയും വല്യപ്പച്ചൻറേയും നാട്ടുകാരനും പേരുകേട്ട നായാട്ട്കാരനും.
സായ്പിൻറെ പട്ടാളംവിട്ട്  കാട്കയറിയവൻ. ആനാം വെള്ളം
വീണു ഉയിർത്തവരിൽ ഒരു വൻ.

കരിങ്കോളിയും തിരോധാനവും
ദിവ്യ ഗർഭങ്ങളും കൊച്ചുവർക്കിയെ തീണ്ടിയില്ല.
പെണ്ണി നെ കാണാതായതിന് ഏഴാംപക്കം പതാലിലേക്കൊരു വാക്കത്തിയുമായി ഇറപ്പോയ
ഇട്ടിച്ചാൻ പിന്നെ തിരികെ വന്നില്ല.

 കവലയിലേക്ക് ചോരയിൽ കുളിച്ച്   ഓടിക്കതച്ചെത്തീയ ഐമു
വീണ്ടുമൊരിടിത്തീയായ്.
" ഇട്ടിയെ കൊണ്ടോയി,
ഒന്നും ചെയ്യാമ്പറ്റീല്ല. "
സീതികാക്ക നീട്ടിയ നാരങ്ങാവെള്ളം കുടിച്ച് ഐമു നടന്നു പോയി.

എഴുന്നേറ്റുവന്ന
കൊച്ചുവർക്കി ഐമുപോയ ദിക്കിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ  തിരിഞ്ഞ് പുരുഷാരത്തെയും.
അയാളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും
വെയിൽ പെയ്യുന്നത്
മീങ്കാരി മറിയ മാത്രം കണ്ടു !

അന്തം വിട്ട വേനലിൽ
അന്ന് രാത്രി
ഇടവപ്പാതിപോലെ മഴപെയ്തു.
ഇണപിരിയുന്ന കരിനാഗങ്ങളേപ്പോലെ മഴനാരുകൾ ഇടിമിന്നലിൽ
തെളിഞ്ഞ് മറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
വല്യമ്മച്ചി പേടിച്ച് വിറച്ച്
 വേദപുസ്തകം നെഞ്ചിലമർത്തി.
മക്കളോടോട്ടിക്കിടന്നു.

എന്നാലോ;
അന്നത്തെ രാത്രി വല്യപ്പച്ചൻ
ശാന്തമായറങ്ങുകയാണ്. വല്യമ്മച്ചിയത് കൂർക്കം വലിയി ൽനിന്നും
തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അടുത്തെവിടെനിന്നോ.
പാതിരാക്കോഴി ചതഞ്ഞ് കൂവി.
പതുക്കെ; ആ ദേശത്ത് പരിചിതമല്ലാത്ത ഏതോ പൂവിൻറെ സുഗന്ധം വന്നു നിറഞ്ഞു. മഴയുടെ കട്ടി കുറഞ്ഞു
ഇറവാലത്തെ കലങ്ങളിൽ വീണ
മഴത്തുള്ളി ചിണുങ്ങലിനും മീതെ
പരിചയമുള്ള പലയൊച്ചകൾ വന്നേങ്ങലടിച്ചു.

 പെട്ടെന്ന്;
"ചാക്കോച്ചീ "യെന്നൊരു വിളി
ഇടിയൊച്ചക്കൊപ്പം മുഴങ്ങി.
കേൾക്കാനിരുന്നപോലെ
ചാടിയേറ്റ വല്യപ്പച്ചൻ.
അവർക്കരുകിൽ  വന്നിരൂന്നു.  നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് വച്ച വലംകൈ വല്യമ്മച്ചിയുടെ നെഞ്ചിൽ വച്ചു. പിന്നെ
കാന്തവലയത്തിൽ കുടുങ്ങിയപോലെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

 പിടഞ്ഞെണീറ്റ
വല്യമ്മച്ചീടെ കാൽ
വാതിൽ കടന്നില്ല.
 വിളിക്കാൻ ഒച്ച പൊങ്ങീല്ല.
പെട്ടെന്ന് വെട്ടിയ മിന്നലിൽ കണ്ടു;
മുറ്റത്തിനപ്പുറത്ത് വഴിയിൽ
കരിവീട്ടിപോലെ കൊച്ചുവർക്കി.!
അയാൾക്കപ്പോൾ കൊന്നത്തെങ്ങിൻറെ വലുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.



പിന്നെ;
ആരും കണ്ടില്ല
കണ്ടില്ലഐമുവിനേയും.

നാപ്പത്തൊന്നാം നാൾ സന്ധ്യക്ക്;  വല്യമ്മച്ചീടെ മുന്നിലൊരാൾ
 മണ്ണെണ്ണ മേടിച്ച്
തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ
സ്വരാജിൽനിന്നിറങ്ങി വന്നു.
  വല്യമ്മച്ചീടെ കയ്യിൽ കൊടുത്ത
വിലാസത്തിൽ വല്യപ്പച്ചൻ.
പിടഞ്ഞ്പോയ വല്യമ്മച്ചിയോടയാൾ പറഞ്ഞു
" കത്ത്കിട്ടാൻ വൈകി;
പിറവത്ത്ന്നാ... കൊച്ചു വർക്കി.."
""""""""" """"""    """::"""""""""""""
എൻറെ
എൻറെ മൂത്തമകൾ വയസ്സറിയിച്ചയന്ന്
വർഷങ്ങളായി പുറത്തക്ക് വരാറില്ലാത്ത വല്യമ്മച്ചി
 തിണ്ണയിലീരുന്ന എന്റെടുത്ത് വന്ന്
വന്ന്ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു :
" കരിങ്കോളി ഒരു മായാവി സർപ്പമല്ല!! '
അപ്പോൾ; 
ഇരുട്ടിൽ കൊച്ചുവർക്കിയിലേക്കിറങ്ങിപ്പോകുന്നവല്യപ്പച്ചനെ ഞാൻ  കണ്ടു



ലപ്പുഴ നഗരസഭാ അതിര്‍ത്തിയിലുള്ള പൂന്തോപ്പു വാര്‍ഡില്‍ ശ്രീ. വാവയുടെയും ശ്രീമതി കുഞ്ഞമ്മയുടെയും മകനായി 1948-ല്‍ ജനനം. സ്‌കൂള്‍ വിദ്യാഭ്യാസ കാലത്തു തന്നെ എഴുത്തിലും ചിത്രരചനയിലും വളരെയധികം താല്‍പ്പരനായിരുന്നു.അങ്ങനെ ആലപ്പുഴയിലെ പ്രമുഖ ചിത്രകാരനായിരുന്ന ശ്രീ എസ്. എല്‍. ലാരിയസിന്റെ സ്‌കൂള്‍ ഓഫ് ആര്‍ട്ട്‌സില്‍ നിന്നും 5 വര്‍ഷത്തെ പഠനവും ഡ്രോയിംഗിലും പെയിംന്റിഗിലും ഡിപ്ലോമ നേടി. ഈ കാലത്തുതന്നെ മംഗളം,മനോരമ,മനോരാജ്യം തുടങ്ങിയ അനുകാലികങ്ങളില്‍ നിരവധി കാര്‍ട്ടൂണുകളും ചെറുകഥകളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സിയിലെ പെയിന്റര്‍ ജോലി രാജിവെച്ച് ഫ്രീലാന്റ് പെയിന്ററായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചുവരുന്നതിനിടയില്‍ 'ദ്രാവിഡ ദൈവങ്ങള്‍' എന്നചരിത്ര പഠന ഗ്രന്ഥം 1995-ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഭീംറാം മാസികയുടെ പത്രാധിപരായിരുന്നു. ഒരു നീണ്ട കാലയളവിനുശേഷം കേരളകൗമുദി, ഫ്‌ളാഷ്, രാഷ്ട്രദീപിക തുടങ്ങിയ പത്രങ്ങളില്‍ കാര്‍ട്ടൂണിംഗില്‍ സജീവമായി വരികയായിരുന്നു. കൂടാതെ ചരിത്രപഠന ഗ്രന്ഥമായ 'ബ്രാഹ്മണന്‍ ഹിന്ദുവാണോ' പ്രസിദ്ധീകരിക്കുവാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുന്നതിനിടയിലാണ് 03.04.2013 ബുധനാഴ്ച്ച രാവിലെ 5.45ന് മസ്തിഷ്‌ക ജ്വരവും ഹൃദയസ്തംഭനവും നിമിത്തം വൈക്കത്തെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയില്‍ അന്തരിച്ചത്.സംസ്‌കാരം നടത്തി. ഭാര്യ : രമണി, മക്കള്‍: രാകേഷ് അന്‍സേരാ,രത്‌നേഷ് അന്‍സേരാ,ധീരേഷ് അന്‍സേരാ.

 



                                                   കടപ്പാട് :ഇടനേരം

Tuesday, August 15, 2017



ങ്ങള്‍ രോഹിങ്ക്യകള്‍. 
ഇടതടവില്ലാതെ പെയ്ത ദുരിതത്തീമഴയില്‍
കൂടും കൂട്ടവും നഷ്ടപ്പെട്ട്
ഉയിരും ഉടലും;  
നടുക്കടലില്‍ ഒളിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നവര്‍.

നരച്ച ബോധിവൃക്ഷത്തിൻറെ വേരുകൾ
മാന്തിക്കീറി ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ ധർമ്മം
വംശവെറിയുടെ ഹിംസയായ് രൂപാന്തരപ്പെട്ട്
വംശീയ മുദ്രയുടെ അടരുകളുടച്ച്
ഭൂപടത്തിന്റെ നിറം ചുവപ്പിക്കുമ്പോള്‍
ആയിരങ്ങളുടെ ആത്മബോധം
 
പറക്കു കീഴിൽ മറയ്ക്കേണ്ടി വന്നവർ.

നിന്നു തുള്ളുന്ന പെരുമഴപ്പെയ്ത്തിൽ  വിറങ്ങലിച്ച്
തീക്കുന്തം വെയിലത്ത് വെന്തുപുകഞ്ഞ്
ജീവിതപ്പകർച്ചകളിൽ നട്ടം തിരിയുന്നവര്
കെട്ടു പോയ കാലത്ത് ഒരു തീരവും അഭയമേകാതെ
വറുതികാറ്റിനും വിറളി കാറ്റിനുമിടയില്‍
മനസ്സും പടകും ഇളകിയുലഞ്ഞ്
കണ്ണീര്‍നിണം കലര്‍ന്ന ഉപ്പുകാറ്റ്,
തീരങ്ങളെ കരിച്ച്
ചക്രമില്ലാത്ത വണ്ടിയില്‍ കിതച്ച് കിതച്ചങ്ങനെ !

ഊരിപ്പിടിച്ച ജീവന്‍ ഉള്ളുപിടച്ച്‌
ഒരു നിലവിളിയായി ആഴങ്ങളിലേക്ക്
ഊര്‍ന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍
കടലിനെ കണ്‍കോണിലൂടൊഴുക്കി
ആകാശത്തെ കണ്മുനയില്‍ കോര്‍ത്തുടക്കി
കടല്‍ കാക്കകളുടെ ചിറകടികള്‍ക്കപ്പുറം
രാത്രി കടന്ന് വെളിച്ചം വരുന്നതും കാത്ത്
തമോഗര്‍ത്തത്തില്‍ ഉഴറി അഭയ സ്ഥലികള്
തിരഞ്ഞെങ്ങോട്ടോ..    


ചവിട്ടുകല്ലുടക്കപ്പെട്ടവര്‍
വിശപ്പിൻറെ ഉടുതുണിവരിഞ്ഞ് മുറുക്കി
വറ്റിയതൊണ്ട തിരുമ്മി നനച്ച്
ഒട്ടിപ്പോയ വയറിന്‍റെ ചെളിചുരണ്ടുന്നു.
മെത്തിയൊഴുകുന്ന 
ആത്മരോഷം വ്യഥയിലൊതുക്കി
കുന്തക്കാലിലിരുന്നു 
ആധിയും   വ്യാധിയും ചൊറിഞ്ഞു മാന്തി 
നാളെയെ പ്രാകിവെളുപ്പിക്കുന്നു.

ഉഷ്ണരാശിയിൽ ഉരുകിത്തീന്നവർ
ആത്മാവിന്‍റെ  ചൂട്ഉറഞ്ഞു പൊള്ളിച്ച 
സമുദ്ര ഗര്‍ഭത്തിലേക്ക് സഹനത്തിന്‍റെ  
ആഴമളക്കാന്‍ പോയി.
ചിലരപ്പോഴും പുളിച്ച കണ്ണുകള്‍ തിരുമ്മി,
പിടിയൂര്‍ന്നുപോയവരുടെ 
ആത്മാക്കളെ തിരയുന്നു

തീ തിന്ന് നാവുവെന്ത അമ്മ
കരിഞ്ഞ മുല ഞെട്ടുകള്‍ക്കുപകരം
നൊന്ത കണ്ണിലെ പ്രാണരക്തം  
ഒഴിച്ച മൂത്രത്തില്‍ പകര്‍ന്നു  
വരണ്ടുണങ്ങിയ കുഞ്ഞു വായില്‍
ജീവന്‍റെ തുള്ളികള്‍ ഇറ്റിക്കുമ്പോള്‍
സമയസൂചികയുടെ മുനയൊടിയുന്നു

ഹൃദയം ഉരുക്കിയൊരു കനല്‍ക്കല്ലാക്കിയവർ
കലഹിക്കനൊന്നുമില്ലാഞ്ഞിട്ടും  
പരസ്പരം ആക്രമിച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തി  
 കടിച്ചെടുത്ത മാംസങ്ങള്‍ ചവച്ചിറക്കി
വയറിന്‍റെ  മുരള്‍ച്ചയടക്കുമ്പോള്‍,
തലനീട്ടി മണക്കുന്ന മരണം നീലക്കടലിളക്കി ചുവന്നചോര തുപ്പുന്നു.

അടിവേരറുത്തെടുത്ത  മനുഷ്യക്കടത്തില്‍
ചിതറിത്തെറിച്ച് തിക്ക്മുട്ടിപ്പോയവർ
മാനം ചൂഴ്ന്നെടുത്ത് 
കെട്ടുപോയശിഥില രൂപങ്ങൾ.
കാലം പകുത്ത്  പകുത്ത്  വെച്ചവരുടെ  
ചൂടമര്‍ത്തിയ  പ്രണയം   .
ചുവന്നതെരുവോരത്തെ ചൂര്പോയ അറവുമൃഗങ്ങള്‍
   .
അമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ട കുഞ്ഞുങ്ങൾ

അമ്മിഞ്ഞക്കായി
വാ വിങ്ങിപ്പഴുക്കുമ്പോൾ
ജീവനറ്റ കുഞ്ഞുടലുകള്‍ മാറിലമർത്തി
പ്രാണൻ പിളർത്തുന്ന അമ്മമാർ.

കൂട്ടംതെറ്റി ക്കുഴഞ്ഞവര്‍
 
ഉയിരുവിട്ടവരുടെ ഉടലുകൾക്കിടയിൽ
ഉറ്റവരെ,ഉടയവരെത്തിരഞ്ഞ്
ചങ്കലച്ച് വിയർക്കുമ്പോള്‍.
പൊള്ളിയ കണ്ണിലെ ഉയിര്‍ക്കാഴ്ചയില്‍ 
മുഖം കുത്തിയ നിഴലുകള്‍
അരും കൊലകള്‍  ബദ്ധപ്പാടുകള്‍,
ഇനിയേത് കുഞ്ഞാടിന്‍റെ
രക്തത്തിനായാണ് ഇവിടെ നിങ്ങള്‍
വെറിപൂണ്ടു  നില്‍ക്കുന്നത്

ബുദ്ധാ;
അങ്ങിപ്പോഴും 
ബോധി വൃക്ഷത്തിന്‍റെ
ചുവട്ടില്‍ തന്നെയാണല്ലോ !!
മരണവക്രത്തില്‍ കുരുക്കിക്കൊന്നകുഞ്ഞാടുകളുടെ നിലവിളി 
അങ്ങ് കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ ?
അതോ,ഇനിയും കടുക് മണിക്കായ് 
"മരിക്കാത്ത വീട് തിരഞ്ഞു പോകുക" യെന്നാണോ
  ,. 


   രോഹിങ്ക്യന്‍ മുസ്ലിംസ്
" സലാമത്ത് ഫിലിപിനസ് ..... നടുക്കടലിൽ അവശേഷിക്കുന്ന രോഹിങ്കി മുസ്ലിം അഭയാർഥികളെ എങ്കിലും അഭയം നൽകി രക്ഷിക്കാമെന്ന ഫിലിപ്പൈൻ സർക്കാറിന്റെ കാരുണ്യം നിറഞ്ഞ വാഗ്ദാനത്തെ എത്ര പ്രശംസിച്ചാലും മതിവരില്ല. ജീവന്റെ തുടിപ്പ് അവശേഷിക്കുന്നവരെ എത്രയും വേഗം കരയിൽ എത്തിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു, വൈകിയാൽ ആരും ജീവനോടെ അവശേഷിക്കില്ല "
Noushad Pokkalath

ഷ്ടങ്ങൾക്കും നഷ്ടങ്ങൾക്കും ജാതി, മത, ദേശ, ഭാഷാ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഇല്ല , വിശ്വാസം കൊണ്ട് മാത്രം ഒട്ടിയ വയറുകൾക്ക് നിറയില്ല. അതിനാൽ ആഴക്കടലിൽ മുങ്ങാൻ നേരം കച്ചിത്തുരുമ്പായി ലഭിച്ച കരങ്ങളിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് അവരുടെ സംസ്ക്കാരം പിന്തുടർന്ന് ജീവിക്കുക.
( ഇനി അഭയം നൽകിയ ശേഷം രോഹിങ്കികളെ ഒന്നാകെ മതം ഫിലിപൈൻസ്കാർ മതം മാറ്റിയാലും സാരമില്ല. അതിന്റെ പേരിൽ പൊട്ടുന്ന കുരുക്കൾ എല്ലാം പൊട്ടി ഒലിക്കട്ടെ). പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ ആശ്വാസമേകുന്ന "സ്വാന്തനമാണ്" യദാർത്ഥ മതം )
മ്യാന്മാറില്‍ നിന്നുമുള്ള പീഡനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാവാൻ വേണ്ടി രോഹിന്‍ഗ്യ മുസ്ലിം കുടുംബം പലായനം ചെയ്തു. പക്ഷെ വിധി അവരെ തളർത്തി. ആ കുടുംബത്തിലെ 16 മാസം മാത്രം പ്രായമുള്ള പിഞ്ച് കുഞ്ഞ് അതിദാരുണമായി കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഈ 16 മാസമുള്ള കുഞ്ഞിന്റെ ചിത്രം ഇപ്പോള്‍ ലോകം വേദനയോടെയാണ് ഷെയര്‍ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയുമാണ്. ഈ കുഞ്ഞിന്റെ ജഡം കാണുമ്പോൾ 2015 സെപ്റ്റംബറിൽ നമ്മളെയെല്ലാം കണ്ണീരിലാഴ്ത്തിയ അലൻ കുര്‍ദിയെന്ന മൂന്ന് വയസുകാരനായ സിറിയന്‍ ബാലന്റെ ദുരന്തത്തിന്റെ ഓര്‍മയാണ് പുതുക്കപ്പെടുന്നത്.
16 മാസം മാത്രം പ്രായമുള്ള ഈ കുഞ്ഞിന്റെ പേര് മുഹമ്മദ് ഷൊഹായറ്റ് എന്നാണ്. തന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം മ്യാന്മാറിലെ രാഖിനെ സ്റ്റേറ്റില്‍ നിന്നും ബംഗ്ലാദേശിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യവെയാണ് ഈ കുഞ്ഞ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. വര്‍ഷങ്ങളായി മ്യാന്മാറിലെ ചില ബുദ്ധമതക്കാരില്‍ നിന്നും സൈന്യത്തില്‍ നിന്നും പീഡനമേറ്റ് തികച്ചും നരകസമാനമായ ജീവിതമാണ് ഇവിടുത്തെ രോഹിന്‍ഗ്യ മുസ്ലീങ്ങള്‍ നയിച്ച്‌ വരുന്നത്. ഇവയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്നതിനാണ് അവര്‍ ഇവിടെ നിന്നും പലായനം ചെയ്യുന്നത്. മുഹമ്മദ് തന്റെ അമ്മയ്ക്കും സഹോദരനുമൊപ്പം നാഫ് നദി മുറിച്ച്‌ കടന്ന് ബംഗ്ലാദേശിലെത്താന്‍ ശ്രമം നടത്തുന്നതിനിടെയാണ് ബോട്ട് മുങ്ങി മരിച്ചത്.തുടര്‍ന്ന് ഈ ആണ്‍കുഞ്ഞിന്റെ മൃതദേഹം പുഴത്തീരത്തെ ചെളിയില്‍ അടിഞ്ഞ നിലയില്‍ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു.

രോഹിന്‍ഗ്യ മുസ്ലീങ്ങള്‍ കാലങ്ങളായി അനുഭവിക്കുന്ന പീഡനത്തിന്റെയും നരകയാതനകളുടെയും പ്രതീകമായും ഈ ചിത്രത്തെ ലോകം ഇപ്പോള്‍ ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിനെ തുടര്‍ന്ന് രോഹിന്‍ഗ്യ മുസ്ലീങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന ദുരിതത്തിലേക്ക് ഇനിയെങ്കിലും ലോകം ശ്രദ്ധ തിരിക്കണമെന്ന് മുഹമ്മദിന്റെ പിതാവ് സഫോര്‍ അലം വേദനയോടെ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. തന്റെ മകന്‍ മരിച്ച്‌ കിടക്കുന്ന ചിത്രം കണ്ടപ്പോള്‍ ഇതിലും ഭേദം താന്‍ മരിക്കുന്നതായിരുന്നുവെന്ന് തോന്നിയെന്നും സഫോര്‍ പറയുന്നു... - East Coast Daily
  

പ്രി യ ദൈവമേ,  ഇവിടെനിന്നുമെൻറെ  പിതാവിനുള്ള കത്ത്. ഒരുപക്ഷേ; അങ്ങിതറിയുന്നുണ്ടാകും. എങ്കിലുമൊരു കൊച്ചു ദു:ഖം അറിയിക്ക...